Όλη η Ελλάδα στο Σύνταγμα για να μην περάσει το Μεσοπρόθεσμο

28-29 Ιουνίου: 48 ώρες στο δρόμο

Εδώ κι ένα μήνα, έχουμε κατακλύσει τις πλατείες όλης της χώρας διεκδικώντας να πάρουμε τις ζωές μας στα χέρια μας. Στις 28-29/6, ο αγώνας μας φτάνει σε σημείο καμπής. Η κυβέρνηση της μηδενικής κοινωνικής νομιμοποίησης επιχειρεί την ψήφιση του Μεσοπρόθεσμου. Αυτό το σχέδιο δεν πρέπει να περάσει. Δεν μπορούμε να επιτρέψουμε τη λεηλασία του κοινωνικού πλούτου, δεν πρόκειται να ανεχτούμε την εξαθλίωση των πολλών για να την εξασφάλιση των κερδών των λίγων. Οι επικοινωνιακοί ελιγμοί, οι κάλπικοι ανασχηματισμοί και οι εκβιασμοί κυβέρνησης, ΔΝΤ, ΕΕ, δεν μάς ξεγελάνε. Τώρα πια ξέρουμε ότι το δίλημμα δεν είναι Μνημόνια ή χρεοκοπία γιατί τα Μνημόνια οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια στη χρεοκοπία της κοινωνίας.

Τρίτη και Τετάρτη 28-29/6, που είναι το διήμερο της συζήτησης και ψήφισης του Μεσοπρόθεσμου στη Βουλή τα συνδικάτα έχουν καλέσει 48ωρη Γενική Απεργία. Αυτό το διήμερο δεν πρέπει κανείς να δουλέψει, να καταναλώσει, να στηρίξει το παραμικρό σπάσιμο της απεργίας. Από το πρωί της πρώτης μέρας της απεργίας μαζευόμαστε στο Σύνταγμα μαζί με τις λαϊκές συνελεύσεις απ' όλη τη χώρα και όλες τις γειτονιές της Αθήνας.

Την Τετάρτη 29/6 ημέρα ψήφισης του Μεσοπρόθεσμου περικυκλώνουμε τη Βουλή-στέλνουμε το μήνυμα ότι ο λαός το απορρίπτει!

Εδώ κι ένα μήνα αποδεικνύουμε ότι δεν υπάρχουν μονόδρομοι, ότι έχουμε τη δύναμη να χαράξουμε νέα πορεία για την κοινωνία. Τώρα είναι η ώρα να κάνουμε το επόμενο μεγάλο βήμα. Τώρα είναι η δικιά μας ώρα, τώρα μιλάμε εμείς!

Ή εμείς ή αυτοί - Άμεση δημοκρατία τώρα!

Η λαϊκή συνέλευση της πλατείας Συντάγματος-22 Ιουνίου 2011

Δεν υπάρχει μικρή και μίζερη Ελλάδα

Αριθμοί μιας δυνατής Ελλάδας
(αυτήν που δεν πρέπει να τους αφήσουμε να πουλήσουν για 340δις)

«Είμαστε μια χώρα που ελέγχει μια χερσαία και θαλάσσια έκταση όση είναι η Γερμανία και η Αυστρία μαζί (450.000 τετρ. χιλιόμετρα), αφού εκτεινόμαστε από την Αδριατική ως τις ακτές του Λιβάνου (περιλαμβανομένης της Κύπρου μας) και από το τριεθνές στον Έβρο ως ανοιχτά της Λιβύης. Θέλεις 2 ώρες ταξίδι με το αεροπλάνο για να πας από το πιο δυτικό (Κέρκυρα) στο πιο ανατολικό άκρο του Ελλαδικού χώρου (Λάρνακα).Σαν να πετάς δηλαδή από τις Βρυξέλλες προς τη Μασσαλία.

Στον κόσμο ζουν συνολικά 17.000.000 Ελλαδίτες, Κύπριοι, Βορειοηπειρώτες, Κωνσταντινουπολίτες, Ίμβριοι, Τενέδιοι κλπ. Είμαστε 2οι στον κόσμο σε καταθέσεις στην Ελβετία. Δεχόμαστε 16.000.000 τουρίστες τον χρόνο και διαθέτουμε μια σημαντική τουριστική βιομηχανία. Εχουμε και μια δυνατή αμυντική βιομηχανία που φτιάχνει από άρματα και τζηπ ΜΕΡΣΕΝΤΕΣ-ΕΛΒΟ ως προηγμένα συστήματα λέιζερ και υπερσύγχρονα μη επανδρωμένα αεροπλάνα όπως έκανε το Κρατικό Εργοστάσιο Αεροπλάνων (ΚΕΑ) στο Ελληνικό. Έχουμε τρία πολύ μεγάλα ναυπηγεία που κατασκευάζουν όποιο είδος πλοίου σκεφτεί κανείς. Έχουμε βιομηχανίες αμαξωμάτων που κατασκευάζουν καταπληκτικά βαρέα φορτηγά, λεωφορεία, τρόλεϊ, βαγόνια τραίνων, επικαθήμενα, μπετονιέρες, βυτία κλπ. Μέχρι και ΠΟΡΣΕ (!) φτιάχνουμε στην Κατερίνη (δείτε στο Διαδίκτυο την βιομηχανία REPLICAR HELLAS). Διαθέτουμε 2.400 υπερδεξαμενόπλοια και μεγάλα φορτηγά και είμαστε έτσι 1οι στον κόσμο στην εμπορική ναυτιλία, ενώ άλλα 1.500 τεράστια τάνκερ και φορτηγά έχουν οι Κύπριοι πλοιοκτήτες και είναι 5οι στον κόσμο. Είμαστε 2οι παγκοσμίως στο πρόβειο γάλα, 3οι στις ελιές, 3οι παγκοσμίως στον κρόκο, στα ακτινίδια, στα ροδακινα. Είμαστε 1οι στον κόσμο σε νικέλιο, 1οι σε λευκόλιθο, 1οι στον κόσμο σε υδρομαγνησίτη, 1οι στον κόσμο σε περλίτη, (1.600.000 τόννοι), 2οι παγκοσμίως σε μπετονίτη (1.500.000 τόννοι), 1οι στην ΕΕ σε βωξίτη (2.174.000 τόννοι), 1οι και σε χρωμίτη, 1οι και σε ψευδάργυρο, 1οι και σε αλουμίνια.

Έχουμε την 2η καλύτερη Πολεμική Αεροπορία στο ΝΑΤΟ (μετά τις ΗΠΑ, ενώ οι Τούρκοι είναι προτελευταίοι), ενώ έχουμε και το 2ο καλύτερο Πολεμικό Ναυτικό στο ΝΑΤΟ, με την Τουρκία να είναι ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ!

Και να που βρέθηκαν νοτίως της Κρήτης 175 δισεκατομμύρια βαρέλια πετρέλαιο, το 3ο μεγαλύτερο κοίτασμα παγκοσμίως. Εντωμεταξύ ο χρυσός που υπάρχει στην Θράκη μας αξίζει 38 δις ευρώ. Έχουμε εκεί, στην Μακεδονία και την Θράκη , τα 3 μεγαλύτερα κοιτάσματα χρυσού της Ευρώπης. Η αξία του πετρελαίου και του αερίου μας είναι - κρατηθείτε - 10.000.000.000.000 (10 ΤΡΙΣΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΔΟΛΆΡΙΑ !) όπως αναφέρει το Γεωλογικό Ινστιτούτο των ΗΠΑ, το USGS.

Δεν υπάρχει μικρή και μίζερη Ελλάδα»

Το βρήκαμε στο tromaktiko

Τι σκέφτεται ο αγανακτισμένος Έλληνας

Ο φίλος μας που έστειλε αυτή την άποψη στο tromaktiko εκφράζει σε μεγάλο βαθμό και τις δικές μας σκέψεις, προβληματισμούς και (γιατί όχι;) επιδιώξεις.

«Θα προσπαθήσω να παρουσιάσω μια ατέρμονα σκέψη που οδηγεί όλους μας να κυνηγάμε την ουρά μας.
Πρόκειται να ιδιωτικοποιηθεί η ΔΕΗ, η ΕΥΔΑΠ, ΔΕΥΑΘ κλπ ΔΕΚΟ.
Γιατί; έχουμε αναρωτηθεί;
Για ποιο λόγο εταιρίες κοινής ωφέλειας με δημιουργικό και ζωτικό ρόλο να περάσουν μετοχικά σε ξένα funds;
Γιατί να πουλήσουμε τον εθνικό πλούτο μας;
Για ποιο ΚΑΛΟ λόγο να το κάνουμε αυτό;
Μα φυσικά για να εξυπηρετήσουμε το εξωτερικό χρέος!
Ποιο είναι το πραγματικό χρέος;
Πότε έγινε η πραγματική λογιστική απογραφή για να δούμε ρε αδερφέ τελικά τι χρωστάμε, πόσο, και σε ποιους;
Και μετά να μας εξηγήσουν γιατί διογκώθηκε τόσο πολύ και μετά να μας πείσουν ότι μαζί τα φάγαμε και τώρα ήρθε ο λογαριασμός και πρέπει αν πληρώσουμε.
ΟΚ. Ας κάνω την παραδοχή και να πω ότι είμαι σύμφωνος.
Να πληρώσω.
Γιατί όμως;
Για τον κομματικό διορισμό των κοπριτών;
Για τα απίστευτης ευρηματικότητας επιδόματα του δημοσίου;
Για τις συντεχνίες;
Ναι ρε φίλε να πληρώσω. Εγώ ο ιδιώτης. Ναι να πληρώσω. Πόσα είναι αυτά 1 δις. 3, 10, 50;;;; ναι, να τα πληρώσω. Να βοηθήσω, να βάλω πλάτη ακόμα και στο μισθό του αρχισυνδικαλιστή της ΔΕΗ για να μην χάσει τα προνόμια του. Τον δημόσιο υπάλληλο, να μην καταστρέψει τη ζωή του. Να καταστρέψω εγώ τη δική μου. Το δέντρο της ελευθερίας ποτίζεται με αίμα, είπε ο Τόμας Τζέφερσον…
Να πληρώσω.
Θα δω όμως φως;
Θα ξαναδώ το ήδη κατεστραμμένο μου οικογενειακό προϋπολογισμό να διορθώνει;
Θα έχω σπίτι ακόμα;
Θα μπορέσω να ανακτήσω τα εργασιακά μου δικαιώματα;
Θα μπορώ να εργάζομαι, 10 ώρες θα πω εγώ, αλλά να αμείβομαι αξιοπρεπώς και να μην αναγκάζομαι να υποχωρώ σε εκβιαστικά διλήμματα μαύρου χρήματος κι ανασφάλιστης ή σε μορφές ελαστικής εργασίας;
Κι άντε και γι αυτά πλήρωσα, για να βάλω πλάτη! Για το αύριο του παιδιού μου!

Μήπως όμως πρέπει να πληρώσω και τα παιχνίδια της δημιουργικής λογιστικής του ΠΑΣΟΚ και του Σημίτη;
Τις μίζες;
Τις απίστευτες ΣΥΝΤΕΧΝΙΕΣ;
Τις υπερτιμολογήσεις;
Τις απευθείας αναθέσεις;,
τις εργολαβίες κι υπερ-εργολαβίες;
Τα φουσκωμένα εικονικά τιμολόγια;
Την σπατάλη και τη χλιδή των βουλευτών;
Τις υψηλές οικονομικές τους απολαβές (120.000 – 140.000 το χρόνο ο ΚΑΘΕΝΑΣ = 504.000.000€ ετησίως ΜΟΝΟ για τις αμοιβές τους, εκτός των overtime, εκτός έδρας, λοιπών παροχών κλπ,κλπ, το όλον περίπου 1 δις μόνο για τους άρχοντες της πολιτικής μας ζωής);
Γιατί άλλο να πληρώσω;
Για την αδέκαστη δικαιοσύνη;
Για τις 35.000 εκκρεμείς αδίκαστες φορολογικές υποθέσεις;
Για τους επιχειρηματίες που φοροδιαφεύγουν με τις ευλογίες του ίδιου του συστήματος;
Για την υγεία;
Για τα νοσοκομεία και το σύστημα που ήδη έχει καταρρεύσει; Για τις ασφαλιστικές εισφορές που πληρώνω σαν μαλάκας 21 χρόνια αγόγγυστα και δεν πρόκειται να πάρω σύνταξη;
Για την παιδεία;
Για τα ανιστόρητα της ιστορίας που διδάσκουν τα παιδιά μας; Για τα φροντιστήρια που πρέπει να χρυσοπληρώνω για να δω το παιδί μου φοιτητή;
Για την άμυνα;
Για τα υποβρύχια που γέρνουν και τα πλήρωσα σε χρυσάφι; Για τα παιχνίδια της κάθε Μέρκελ και του κάθε Σαρκοζί να μου φορτώνουν εξοπλισμούς που δεν τους έχω ανάγκη για να προστατευθώ δήθεν από τους κακούς γείτονες μου;
Για το κοινωνικό κράτος;
Για μια κοινωνική μέριμνα που δεν υπάρχει πιά;
Για τα εργασιακά συντεχνιακά παιχνίδια;

Γιατί από όλα αν πληρώσω τελικά; Και γιατί να τα πληρώσω τελικά;
Επειδή όμως χρεοκόπησα και δεν έχω μία, πρέπει λέει να πουλήσω εθνικούς πόρους! Και να εκποιήσω λέει τη ζωή σας! Και για να γίνουν όλα αυτά πρέπει να δανειστούμε κι άλλο, κι άλλο, κι άλλο ώστε όχι εμείς αλλά ούτε τα δισέγγονα μας (αν καταφέρουν τα παιδιά μας να κάνουν παιδιά κλπ) να μην μπορούν να ξεπληρώσουν το ΑΝΗΘΙΚΟ, ΑΠΕΧΘΕΣ και δίχως προηγούμενο ΑΛΛΟΠΡΟΣΑΛΟ ΧΡΕΟΣ που μας φορτώσανε στις πλάτες.

Δεν είμαι ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΛΑΟΣ, ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ, κλπ δημοκρατικές δυνάμεις.
Είμαι ΕΛΛΗΝΑΣ, και ξέρω την ιστορία του τόπου μου καλύτερα από τους ξενόφερτους και περισπούδαστους υπουργούς της κατοχικής κυβέρνησης.
Κι επειδή αυτή η ρημάδα η ιστορία επαναλαμβάνεται, ένα έχω να πω.
Όσοι είναι πατριώτες πολιτικοί, άντρες και γυναίκες, που έχουν ακόμα ελεύθερη βούληση, που αγαπούν έστω και λίγο αυτή τη έρημη την πατρίδα, που έχουν ή θα κάνουν παιδιά, ΕΛΛΗΝΟΠΟΥΛΑ και θα τα γαλουχήσουν με τις αξίες της φυλής μας, ας σκεφτούν κι ας ψηφίσουν κατά συνείδηση κι όχι με την κομματική λογική και πειθαρχία που προσπαθούν να τους επιβάλλουν.
ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΨΗΦΙΣΟΥΝ, ΟΧΙ ΣΤΟ ΜΕΣΟΠΡΟΘΕΣΜΟ.
ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΤΑΓΓΕΙΛΟΥΝ ΩΣ ΑΠΕΧΘΕΣ ΤΟ ΧΡΕΟΣ (υπάρχει διεθνές δεδικασμένο)
ΝΑ ΠΡΟΒΟΥΜΕ ΣΕ ΣΤΑΣΗ ΠΛΗΡΩΜΩΝ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ.
ΝΑ ΓΥΡΙΣΟΥΜΕ ΣΤΗ ΔΡΑΧΜΗ.
Από το 1981 ως το 2001 ζήσαμε με 3 υποτιμήσεις και τα καταφέραμε μια χαρά.
Μα δεν θα μπορούμε λέει να ξαναβγούμε στις αγορές?!
Να μην ξαναβγούμε ρε.
Θα παράγουμε και θα καταναλώνουμε Ελληνικά προιόντα, θα έχουμε το δικό μας πετρέλαιο, το δικό μας ΟΤΕ, ΔΕΗ, ΕΥΔΑΠ, ΔΕΥΑΘ, θα έχουμε μια πρωτόγονη αλλά ΕΝΤΙΜΗ κοινωνία, η οποία θα αναγεννηθεί από τις ήδη στάχτες της. ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΟΜΩΣ ΔΙΚΗ ΜΑΣ!!!

Να χρεοκοπήσουμε λοιπόν;
ΝΑΙ!!! Να χρεοκοπήσουμε. Ή μήπως δεν έχουμε ΗΔΗ χρεοκοπήσει;
Μα θα χαθούν λέει περιουσίες!

Αν πρόκειται να χαθεί η περιουσία του Σόρος, του Ροθτσιλντ, κάποιων βουλευτών προσκυνημένων, και κάποιων επιχειρηματιών προδοτών του Έθνους μας, και του κάθε καραγκιόζη που παίζει στην πλάτη μας τάβλι ποντάροντας υπέρ ή κατά της χρεωκοπίας μας, ναι! Να χαθούν αυτές οι περιουσίες.

Αυτό που προέχει είναι να σωθούμε.
Χρεωκοπημένοι; Έστω αλλά με τον εθνικό πλούτο, στα χέρια μας, την υπερηφάνεια μας και την εθνική μας κυριαρχία. Όλα τα υπόλοιπα είναι άδειες απειλές.
Έχουμε πολιτικούς με ανάστημα;
Έχουμε πολιτικούς με πυγμή;
Έχουμε πολιτικούς πατριώτες;
Θα το δείξει η ιστορία στις 27 Ιουνίου!
Διαφορετικά η 27η θα γραφεί ως Ημέρα Λαϊκής Επανάστασης και Λαϊκής Κυριαρχίας. Χωρίς εμφύλιους πολέμους, χωρίς εσωτερική φαγωμάρα, αλλά με ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΕΣ διαδικασίες, θα εκλέξουμε ΞΑΝΑ νέους ανθρώπους που θα μπορούν να διαχειριστούν τις νέες καταστάσεις (δεν είναι σίγουρο ότι θα υπάρχει Ευρώπη, τουλάχιστον όπως την ξέρουμε σήμερα, μετά από ένα δικό μας ΟΧΙ στο ΜΕΣΟΠΡΟΘΕΣΜΟ) και δεν θα διαπραγματεύονται με πιστόλια πάνω στα τραπέζια κι άλλες τέτοιες αηδίες που ακούμε τόσο καιρό.
Θα διαπραγματεύονται με το ΝΑΙ και το ΟΧΙ, κι όχι με το ναι μεν αλλά…
Θα διαπραγματεύονται ως ΕΛΛΗΝΕΣ!»

Η μεγάλη αλήθεια της ημέρας - Δεν εκφράζετε πια το λαό - Ώρα να φεύγετε

Ο πρόεδρος και ο πρωθυπουργός καταφθάνουν στο κέντρο περικυκλωμένοι από χιλιάδες αστυνομικούς ώστε να γλυτώσουν ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΙΔΙΟΥΣ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ ΤΟΥΣ!!!

Τεράστια αστυνομική επιχείρηση για να περάσουν. Πολίτες τους γιούχαραν και τους έριξαν αυγά.

Πηγή http://tro-ma-ktiko.blogspot.com

Επαναστατημένος Άνθρωπος

«Τι είναι λοιπόν ο επαναστατημένος άνθρωπος», αναρωτιέται στο ομώνυμο βιβλίο του ο Albert Camus και συνεχίζει, «ένας άνθρωπος που λέει όχι! Αρνιέται αλλά δεν παραιτείται: είναι ακόμα αυτός που λέει ναι από την πρώτη του κίνηση!» Το όχι του σημαίνει: «Μέχρι εκεί και μη παρέκει» , «το παρακάνετε», «υπάρχει ένα όριο που δεν θα ξεπεράσετε.» Με λίγα λόγια αυτό το όχι του εξεγερμένου επιβεβαιώνει την παρουσία ενός ορίου.

Η επιβεβαίωση που συνεπάγεται κάθε πράξη εξέγερσης εξελίσσεται σε κάτι που ξεπερνά το άτομο αφού το βγάζει από την παθητική μοναξιά του και του δίνει μια αφορμή δράσης. Ο σκλάβος δεν ξεσηκώνεται μόνο για τον εαυτό του, αλλά για όλες τις ανθρώπινες υπάρξεις, όταν κρίνει πως με την υπάρχουσα τάξη κάτι μηδενίζεται μέσα του που δεν ανήκει μόνο σε αυτόν, αλλά είναι κοινός τόπος, όπου όλοι οι άνθρωποι, ακόμα και αυτοί που του αντιπαρατάσσονται μπορούν να αποτελέσουν μια κοινότητα και να συμβιώσουν σε καθημερινή βάση, ειρηνικά και παραγωγικά σε αυτήν.

Ίσως τελικά να είναι ευλογία για τις επόμενες γενιές Ελλήνων, τα παιδιά μας και τα εγγόνια μας σε αυτήν την ευλογημένη απόληξη της χερσονήσου του Αίμου που ακούει ατέλειωτους αιώνες τώρα στο όνομα Ελλάδα, το γεγονός ότι ακόμη και σήμερα στην εποχή του άκρατου ατομικισμού, των διαπροσωπικών μας σχέσεων που έχουν το βάθος της επιδερμίδας, και της έλλειψης οραμάτων και αγνής αφοσίωσης σε ιδεώδη ΥΠΑΡΧΟΥΝ ανάμεσά μας νέοι και νέες, αλλά και πιο ώριμοι στην ηλικία που τρέχουν ΠΡΟΣ την ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ την ίδια ώρα που οι άλλοι εγκλωβισμένοι στην ευδαιμονία της ασφάλειας που προσφέρει το «μαντρί» αποφεύγουν τις ευθύνες που συνεπάγεται η πραγμάτωση, η βίωση της Ελευθερίας…

Από τέτοιου ψυχισμού άτομα φαίνεται να αποτελείται η εκπληκτικής ποιότητας, η ΠΡΩΤΟΓΝΩΡΗ ως κοινωνικό φαινόμενο λαοθάλασσα που ΔΕΝ την ελέγχουν, δεν την κινούν Κόμματα και ακούει στο όνομα ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΟΙ! Τα άτομα αυτά έχουν σίγουρα ιδεολογικούς προσανατολισμούς αλλά αποφεύγοντας τις Κομματικές Αγκυλώσεις έχουν αποφύγει και τον εγκλωβισμό τους στα Κομματικά «μαντριά».

Η εξέγερση γεννιέται από το θέαμα της παραφροσύνης μπροστά σε μία άδικη κι ακατανόητη κατάσταση. Αλλά η τυφλή της ορμή διεκδικεί την τάξη μέσα στο χάος και την ενότητα μέσα στην ίδια την καρδιά αυτού που φεύγει και χάνεται. Φωνάζει, απαιτεί, θέλει να σταματήσει το σκάνδαλο και να γίνει επί τέλους σταθερό αυτό που μέχρι τώρα γραφόταν χωρίς ανάπαυλα πάνω στη θάλασσα. Το κίνημα της εξέγερσης στηρίζεται ταυτόχρονα πάνω στην κατηγορηματική άρνηση μιας παραβίασης που κρίνεται απαράδεκτη και την όχι πολύ ξεκάθαρη βεβαιότητα ενός σταθερού δικαιώματος ή σωστότερα την εντύπωση του επαναστατημένου ότι «έχει το δικαίωμα να…».

Η εξέγερση δεν γίνεται χωρίς το αίσθημα ότι κάποιος κάπου έχει δίκιο. Εδώ είναι που ο επαναστατημένος λέει ταυτόχρονα και ναι και όχι. Επιβεβαιώνει ότι εκτός από το όριο υποψιάζεται πως κάτι υπάρχει που θέλει να διατηρήσει μέσα από το όριο. Αποδείχνει πεισματάρικα ότι υπάρχει μέσα του κάτι που «αξίζει τον κόπο να…».

Ο επαναστατημένος με την ετυμολογική έννοια αλλάζει στάση. Ξαφνικά παύει να είναι πειθήνιος! Θέλει να αντιτάξει κάτι που προτιμάει σε κάτι που δεν του αρέσει. Κάθε αξία δε συνεπάγεται και επανάσταση, αλλά κάθε κίνημα εξέγερσης συνεπάγεται σιωπηλά μία αξία. Ο επαναστάτης θέλει να είναι το παν, να ταυτίζεται ολοκληρωτικά με αυτό το αγαθό που συνειδητοποίησε ξαφνικά και που επιθυμεί να αναγνωρίζεται και να γίνεται σεβαστό σαν στοιχείο της προσωπικότητάς του, ή να είναι ένα τίποτα, δηλαδή να αποστερηθεί οριστικά τη δύναμη που τον κυριαρχεί.

Στον “επαναστατημένο άνθρωπο” ο Albert Camus, ο μεγάλος, αδικοχαμένος, Γάλλος διανοούμενος σίγουρα εκφράζει τα δρώμενα στην Πλατεία ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ στην Αθήνα, στην πλατεία του Λευκού Πύργου στη Θεσσαλονίκη και στις επαναστατημένες ομάδες ανδρών και γυναικών όλων των ηλικιών που ΕΙΡΗΝΙΚΑ προσπαθούν να θυμίσουν στους πολιτικούς που ΟΡΚΙΖΟΝΤΑΙ να φυλάξουν το Σύνταγμα και να εφαρμόσουν τους Νόμους και βρίσκονται επίορκοι σε μια Οικονομία που καταρρέει, σε μια κοινωνία που κλυδωνίζεται επικίνδυνα, σε μια χώρα – λίκνο της Δημοκρατίας - που κατάντησε το «αποπαίδι» της Υφηλίου…

Σίγουρα υπάρχουν ανάμεσα στους 300 της Βουλής και τα χιλιάδες άτομα που λειτουργούν ως «εξαπτέρυγα» των Κομμάτων και ως ταγοί του οικονομικού και πολιτικού κατεστημένου κάποιοι και κάποιες που, βλέπουν συγκαταβατικά τους ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΟΥΣ και συμφωνούν με την ΑΓΑΝΑΚΤΗΣΗ τους αλλά προφανώς, εμποδίζονται από την απειλή στα συμφέροντά τους και από δεσμεύσεις με τις οποίες ίσως αναρριχήθηκαν σε θώκους εξουσίας!
Ίσως τους ταιριάζει εκείνο το αρχαϊκό : «Αρχή Άνδρα Δείκνυσι…»

Σωπαίνοντας αφήνεις να πιστεύουν ότι δεν έχεις κρίση ούτε επιθυμία για τίποτα και σε μερικές περιπτώσεις πραγματικά δεν επιθυμείς τίποτα. Στην επανάσταση ο άνθρωπος γίνεται ο πλησίον του και από αυτήν την άποψη η ανθρώπινη αλληλεγγύη έχει μεταφυσικό χαρακτήρα. Απλούστατα, για την ώρα πρόκειται για κείνο το είδος αλληλεγγύης που γεννιέται μέσα στα δεσμά.

Οι αγανακτισμένοι της Ελλάδας στην 21η ημέρα της εκδήλωσης της κοινής, της αλληλέγγυας συναισθηματικής τους φόρτισης επιμένουν ότι κάθε επανάσταση που έχει σκοπό την άρνηση ή την καταστροφή της αλληλεγγύης χάνει άμεσα το όνομα επανάσταση και ταυτίζεται, στην πραγματικότητα, με μια εγκληματική συγκατάθεση….

Κάτι εκπληκτικά δημιουργικό και αγνό γεννήθηκε ΕΔΩ ΚΑΙ 21 ΗΜΕΡΕΣ στην Ελλάδα του ρουσφετιού και της διαφθοράς, της τυφλής υπακοής στα Κόμματα, του προσωπικού βολέματος που οδήγησε στη θανάτωση της αλληλεγγύης, στην Ελλάδα της τρόικα…

Του Καθηγητή Γιώργου Πιπερόπουλου
Από: http://tro-ma-ktiko.blogspot.com

ΣΑΦΕΙΣ ΚΑΙ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟΙ ΣΤΟΧΟΙ ΤΟΥ ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΟΥ ΛΑΟΥ

Επειδή ακούγονται πολλές διασπαστικές φωνές και αμφισβητήσεις για το αν ο λαός μπορεί να βρει μόνος του τη λύση στο «πρόβλημα» θέλω να θυμίσω κι εγώ, στο βαθμό που αντιλαμβάνομαι, τους στόχους που θα πρέπει να έχουμε και με σειρά προτεραιότητας, τουλάχιστον σε αυτή τη φάση:

1. Να μην υπογραφούν άλλες συμφωνίες με τους δανειστές-εκβιαστές
2. Να κηρυχθεί επαχθές το χρέος της χώρας, και ως τέτοιο να αρνηθούμε να το ξεχρεώσουμε.
3. Να κριθεί αντισυνταγματική η δανειακή σύμβαση και ιδιαίτερα οι όροι εκχώρησης της εθνικής μας κυριαρχίας
4. Να μην πωληθούν οι κερδοφόρες κρατικές επιχειρήσεις, αλλά να γίνει αξιοποίηση - και όχι ξεπούλημα- των φυσικών πόρων της χώρας, πάντα υπό τον έλεγχο και υπό την επίβλεψη του κράτους.
5. Να αρθεί η βουλευτική ασυλία και να δικαστούν οι πολιτικοί-για προδοσία ή αμέλεια- άμεσα και παραδειγματικά και με αναίρεση της παραγραφικότητας των πράξεών τους
6. Να γίνουν εκ νέου εκλογές για αναθεωρητική βουλή που θα αναιρέσει όλες τις προσθήκες και τροπολογίες -και παραθυράκια- που κατασκευάστηκαν τις τελευταίες δεκαετίες υπέρ των κεφαλαιούχων, των τραπεζών, των μεγαλοεργολάβων, των πολυεθνικών, των offshore, των ΜΜΕ και των πολιτικών.
7. Να απαγορευθεί γενικά στους πολιτικούς να ασκούν πολιτικό αξίωμα άνω της τετραετίας, οι ίδιοι ή τα μέλη της οικογένειάς τους.
8. Να γίνει μελέτη από επιστήμονες -με αποδεδειγμένη αξία και αξιοπιστία- των δημοσιονομικών του κράτους και να επιβληθεί μια δίκαιη ανακατανομή πλούτου σε όλα τα επίπεδα της ζωής (μισθούς, συντάξεις, περίθαλψη, κλπ.)
9. Να γίνει στόχος του κράτους η αύξηση της παραγωγικότητας σε άρρηκτη συνάρτηση με την βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης του συνολικού πληθυσμού, μέσα από νομοθεσία σχετικά με την ανταποδοτικότητα της εργασίας και τον περιορισμό των υπερκερδών των επιχειρήσεων εις βάρος των εργαζομένων και των καταναλωτών.
10. Να μπουν περιορισμοί στα ΜΜΕ ως προς τη σύνδεση τους με το κράτος -όχι άλλες κρατικές επιχορηγήσεις- , να καταργηθεί το υπάρχον ΕΣΡ που ασχολείται μόνο με τις βωμολοχίες και τα γυμνά και να ιδρυθεί ένας νέος φορέας που να ελέγχεται ως προς την ακεραιότητα των αποφάσεών του και να αποτελείται από αναγνωρισμένους παιδαγωγούς, καλλιτέχνες και ανθρώπους των γραμμάτων που θα εναλλάσσονται διαρκώς ώστε να εξασφαλίζεται η αμεροληψία τους.

Σίγουρα υπάρχουν κι άλλοι ΣΑΦΕΙΣ ΚΑΙ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟΙ ΣΤΟΧΟΙ που πρέπει και μπορούν και που όλοι θέλουμε να επιτευχθούν. Κανείς από μας δεν σηκώνεται κάθε απόγευμα για να πάει απλά τη «βόλτα» του στο Σύνταγμα. Ας συνεχίσουμε να τους κυνηγάμε και σίγουρα όλοι ενωμένοι στο τέλος θα πετύχουμε.

Η ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΤΗΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΠΛΑΤΕΙΑΣ ΑΡΓΟΣΤΟΛΙΟΥ

Το ακόλουθο αποφάσισα να το αναρτήσω για να κλείσουν τα στόματα όσων διατυμπανίζουν ότι οι Αγανακτισμένοι δεν έχουμε στόχους και οράματα.

«Η συνέλευση πολιτών στην κεντρική πλατεία Αργοστολίου, στην Κεφαλλονιά, στις 29 Μαΐου 2011, με απόφαση της όρισε τη διακήρυξη των βασικών της αρχών και απευθύνουν «ανοιχτή πρόσκληση σε όλους για την αναθεώρηση της ζωής μας», με τον τίτλο:

ΚΗΡΥΣΣΟΥΜΕ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΔΙΑΡΚΟΥΣ ΕΥΤΥΧΙΑΣ

(Απευθύνεται σε όλους τους έλληνες , σε όλους τους λαούς της Ε.Ε., της Μεσογείου και σε όλο τον κόσμο).

Σήμερα, ερχόμαστε, με αυτή την απόφαση μας, να αντικαταστήσουμε τις πολιτικές χωρίς προοπτική, τη στείρα και δίχως νόημα αντίδραση, τα κενά νοήματος συνθήματα «εκδίκησης», με την επιλογή της διεκδίκησης όσων εμείς θέλουμε:

Βάζουμε μπροστά και πρώτα, τα ...δικά μας «θέλω» , τα δικά μας αιτήματα, τη δική μας ζωή και αξιοπρέπεια.

Δεν διεκδικούμε τίποτα λιγότερο από τα πάντα, γιατί ο άνθρωπος είναι τα πάντα.

Η δυστυχία και η εξαθλίωση είναι ο δικός τους τρόπος ζωής. Εμείς έχουμε το δικό μας.

Στη «λύση» της «αναδιάρθρωσης του χρέους» που θέλουν για εμάς, χωρίς εμάς, εμείς επιλέγουμε την αναδιάρθρωση του κόσμου όπου ζούμε, την αναδιάρθρωση της ζωής μας, διότι αυτό που τελικά χρεοκόπησε, δεν είναι τα νούμερα και οι εξισώσεις που εμφανίζονται σε σχεδιαγράμματα που δεν έχουν τίποτα να προσφέρουν στις ζωές μας.

Χρεοκόπησαν οι αξίες μας και η ιδιότητα τού να είμαστε άνθρωποι και πολίτες.
Θέλουμε πραγματική δημοκρατία. Ή καλύτερα: Θέλουμε δημοκρατία, διότι σήμερα έχουμε ολιγαρχία.

Εμείς, οι λίγοι, που σας μιλάμε σήμερα δεν θέλουμε να αλλάξουμε την ανθρωπότητα και να σώσουμε τον κόσμο.

Όχι, θέλουμε κάτι απείρως πιο μετριοπαθές: Όντας, ασήμαντο μέρος αυτού του κόσμου, ονειρευόμαστε και θέλουμε η ανθρωπότητα να αλλάξει η ίδια τον εαυτό της, όπως το έχει ήδη κάνει δυο – τρεις φορές στην ιστορία. (Η μία ήταν κάποτε στην Ελλάδα).

Δεν χρειαζόμαστε κανέναν, πέρα από τη συλλογική μας δημιουργικότητα και δράση, για να φτάσουμε σε μια κοινωνία αγάπης και φιλίας, δημοκρατίας και ισοπολιτείας, ισονομίας και ισηγορίας, ελευθερίας, αλληλεγγύης και αυτοθέσμισης.

Μας εμποδίζουν να συναντηθούμε σε μια μεγάλη ενότητα και να γίνουμε μια πρωτοφανής δύναμη , όλες οι διαιρέσεις, σε κόμματα, τάξεις, επαγγελματικές ομάδες, συντεχνίες, έθνη, φυλές, θρησκείες και ιδεολογίες.

Παραμερίζουμε ό,τι μας χωρίζει. Λέμε όχι στο καταστροφικό και ψεύτικο «διαίρει και βασίλευε» της ολιγαρχίας , έτσι όπως το έχει στήσει στα 300 χρόνια της νεωτερικότητας της.

Σμίγουμε, με το μόνο κριτήριο που μας ενώνει και μας χαρακτηρίζει: Είμαστε άνθρωποι του κόσμου και πολίτες μιας πατρίδας. Χρειαζόμαστε ιδέες, πίστη, θέληση και μια μεγάλη απόφαση, για να δημιουργήσουμε τη δική μας δημοκρατική έξοδο, από τα αδιέξοδα που δημιούργησε μια ασήμαντη και ανίκανη τοπική και διεθνής ελίτ, με τις απάνθρωπες αξίες της, τις προτεραιότητες και τον τρόπο της.

Δεν χρειάζεται να ξέρουμε που και πώς ΘΑ ΠΑΜΕ. Ο τρόπος τους είναι λάθος, αδιέξοδος και τραγικός και μένει στον καθένα και σε όλους μας η ευθύνη να ξεκαθαρίσουμε τι θέλουμε και πού ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΠΑΜΕ.

Να δώσουμε νόημα στο τι είδους πατρίδες, τι είδους κοινωνίες, τι είδους ανθρώπους, επιθυμούμε.

Θέλουμε έναν άλλο κόσμο και μια όμορφη πατρίδα: ένα κοινό όνειρο δημοκρατίας.

Το ερώτημα, πια, δεν είναι το «αν μπορούμε» . Το ερώτημα είναι: ΘΕΛΟΥΜΕ;

Όταν θέλουμε και ξέρουμε, ΜΠΟΡΟΥΜΕ.

- Θέλουμε τη χώρα μας πίσω.

- Θέλουμε στάση πληρωμών του δημόσιου χρέους, όχι γιατί δεν μπορούμε να το πληρώσουμε, αλλά γιατί είναι το προϊόν μιας απάτης και μιας συναλλαγής, ερήμην των λαών, μεταξύ πολιτικών και τραπεζιτών:

Με ποιο ηθικό, κοινωνικό, πολιτικό δικαίωμα έδωσαν το ευρώ και όλα τα νομίσματα του κόσμου στην ιδιοκτησία των τραπεζιτών;

ΟΙ ΛΑΟΙ ΔΕΝ ΧΡΩΣΤΟΥΝ ΤΙΠΟΤΑ. ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΔΕΝ ΧΡΩΣΤΟΥΝ ΤΙΠΟΤΑ.

- Θέλουμε το χρήμα και τα νομίσματα όλου του κόσμου να γίνουν ξανά δημόσια εργαλεία, δημοκρατικά διαχειριζόμενα. Να τεθούν υπό δημοκρατική μετοχική σύνθεση και διαχείριση τα τραπεζικά ιδρύματα που τυπώνουν το χρήμα. Οι βουλιαγμένες , σήμερα, τράπεζες να γίνουν αυτοδιοικούμενα εργαλεία δημοκρατικής διακίνησης του χρήματος. (Ξέρουμε από συνεταιρισμούς, ξέρουμε από ζωή και αριθμούς).

- Θέλουμε πολιτικό και διαχειριστικό έλεγχο , ώστε να ξέρουμε όλοι πως φτάσαμε σε αυτό το σημείο και να τιμωρηθούν, για Εθνική Προδοσία και κλοπή, όσοι κακοδιαχειρίστηκαν, λεηλάτησαν εθνικούς λογαριασμούς ή ξεπούλησαν δημόσια περιουσία. Όλα αυτά, αρνούμενοι πάντα το σύνολο του χρέους, ως επαχθές για τους λαούς και προϊόν απάτης κι όχι για να δούμε ποιο τμήμα του θα πληρώσουμε.

- Θέλουμε πάγωμα χρεών όλων των επιχειρήσεων, νοικοκυριών και πολιτών, ως ότου έλθει η δημοκρατία και να εξετάσει κάθε περίπτωση χωριστά.

- Θέλουμε δημοκρατία. Δεν μας εκπροσωπεί το σημερινό πολιτικό και κομματικό σύστημα και η αντιπροσωπευτικότητα του κοινοβουλευτισμού.

- Θέλουμε συνταχτική εθνοσυνέλευση, για αλλαγή του συντάγματος, για μια δημοκρατία των λαϊκών συνελεύσεων και για ένα πολίτευμα, όπου οι πολίτες θα φτιάχνουν και θα ψηφίζουν τους νόμους, με δημοψηφίσματα και οι όποιοι εκπρόσωποι θα είναι ελάχιστοι και πάντα ανακλητοί.

ΘΕΛΟΥΜΕ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΓΙΑ ΑΛΛΑΓΗ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΕΓΚΑΘΙΔΡΥΣΗ ΑΜΕΣΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ.

- Θέλουμε πίσω τη δημόσια περιουσία που πούλησαν. Η δημόσια περιουσία ανήκει στο λαό και όχι στα κόμματα, τους πολιτικούς και τις κυβερνήσεις. Κανένα κόμμα και καμία κυβέρνηση δεν έχει το δικαίωμα να συναινεί ή να υλοποιεί την εκχώρηση δημόσιας περιουσίας. Είναι απλοί διαχειριστές και όχι ιδιοκτήτες της. Κάθε παραχώρηση της, χωρίς δημοψήφισμα, είναι άκυρη και το αντικείμενο της συναλλαγής επιστρεπτέο, χωρίς ιδιαίτερα ανταλλάγματα.

Πάμε, λοιπόν, όσο γίνεται περισσότεροι, για τα μεγάλα θέλω μας. Τίποτα λιγότερο από τη ζωή μας και την πατρίδα μας. Τίποτα λιγότερο από την αξιοπρέπεια του καθένα μας, των παιδιών μας και των γενιών που έρχονται.

Ας δημιουργήσουμε μια διαρκή ανοιχτή συνέλευση, ας προχωρήσουμε σε μια μεγάλη δημοκρατική επανάσταση, από την οποία δεν υπάρχει σοβαρός λόγος να λείψει κανείς:

ΔΗΜΟΚΡΑΤΊΑ ή ΟΛΙΓΑΡΧΊΑ; Δεν υπάρχει άλλο δίλημμα, που να μας χωρίζει. Και με βάση αυτό, καλείται ο καθένας και όλοι να επιλέξουμε πλευρά και να αποφασίσουμε.

Δεν υπάρχουν έτοιμες συνταγές, δεν υπάρχει ούτε δρόμος. Το δρόμο θα τον ανοίγουμε, προχωρώντας.

Σήμερα, πέφτουμε στο κενό, χωρίς φρένα και είναι άγνωστο πότε θα πιάσουμε και αν υπάρχει πάτος.

Ας προχωρήσουμε, με τον τρόπο μιας διαρκούς αμφισβήτησης, ακόμα και του εαυτού μας και όλων όσων αυτός πιστεύει και μιας αέναης δημιουργικότητας αυτόνομων πολιτών και ελεύθερων ανθρώπων.

Αυτό-νομοι είναι οι άνθρωποι, που φτιάχνουν οι ίδιοι τους νόμους τους, σχεδιάζουν μόνοι και μαζί τη ζωή τους και ορίζουν οι ίδιοι τις ατομικές και συλλογικές επιθυμίες.

Δημιουργούμε το χώρο, όπου όλα τα ανθρώπινα θα είναι εφικτά.

Για τη φιλία, την αγάπη, τη χαρά και την καλή διάθεση.

Για τις ωραίες ανθρώπινες σχέσεις.

Για τη γιορτή και την ελευθερία.

Για μια κατάσταση διαρκούς ευτυχίας.

Για όλα αυτά τα «θέλω» και για όλα αυτά που ζούμε, ας επαναλάβουμε:

- Καμιά πληρωμή ή επαναδιαπραγμάτευση του δημόσιου χρέους
- Ναι στην επαναδιαπραγμάτευση της πραγματικότητας και την αναθεώρηση των αξιών , των προτεραιοτήτων και της ζωής μας.
- Λέμε όχι στην τυραννία της απάθειας, της αδράνειας και της κατάθλιψης.
- Θέλουμε (άμεση) δημοκρατία ενάντια στην κοινοβουλευτική ολιγαρχία.
- Θέλουμε συνελεύσεις πολιτών ΠΑΝΤΟΥ και για ΠΑΝΤΑ.

Κι ας κλείσουμε με τα λόγια σοφών ανθρώπων:

«Αφού ο λαός έχασε την εμπιστοσύνη του στους πολιτικούς, γιατί δεν τον διαλύουν για να εκλέξουν έναν άλλο;».(Μπέρτολτ Μπρεχτ)

«Δεν μπορούμε να λύσουμε τα προβλήματα μας, με τον ίδιο τρόπο σκέψης που χρησιμοποιήσαμε, όταν τα δημιουργήσαμε». (Αλβέρτος Αϊνστάιν)»

Πηγή http://www.inews.gr/