Σάββατο 18 Σεπτεμβρίου 2010

Η ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ!!!

Έλα, Γιώργο, έμαθες τα νέα; Σου χαρίζουμε μαγαζιά! Τι θέλεις; Φαγάδικο; Καφέ; Φούρνο; Χασάπικο;

Έλα, όλα χάρισμα σου. Είμαστε τέσσερις καταστηματάρχες (γείτονες) πουμέχρια πριν ένα χρόνο κάναμε όνειρα, χαμογελούσαμε και είχαμε όρεξη για δουλειά.

Με τον ερχομό σου και με όλες αυτές τις φρέσκες ιδέες που έφερες μαζί με το συρφετό σου, ξεχάσαμε τι θα πει καλημέρα ο ένας με τον άλλο.

Έλα, λοιπόν, εκσυγχρονιστή, να ρίξεις τις φρέσκες ιδέες σου κι εδώ σε μας, γιάτι εμείς στερέψαμε. Και από ιδέες και από λεφτά. .

Δε ζητάμε πολλά. 1000 ευρώ το μήνα στον καθένα θα δίνεις, κι όχι τσάμπα. Θα γίνουμε υπάλληλοί σου στα μαγαζιά μας.

Κι αν, ρε μπαγάσα, αντέξεις ένα μήνα με όλα αυτά που μας φορτώνεις κάθε μέρα, αν αντέξεις να τα κρατήσεις ένα μήνα ανοιχτά, σου λέω ειλικρινά ότι θα σε προτείνω για το βραβείο επιχειρηματικότητας...


Από το tromaktiko

Καλέ μας φίλε, συμφωνούμε και επαυξάνουμε.

Τρίτη 20 Ιουλίου 2010

ΑΝΤΙΟ, ΣΩΚΡΑΤΗ


Θα θέλαμε κι εμείς να εκφράσουμε τα συλλυπητήριά μας στην οικογένεια του Σωκράτη Γκιόλια και τον αποτροπιασμό μας για αυτό το άδικο, αδικαιολόγητο και κτηνώδες έγκλημα.

Ευχόμαστε οι δολοφόνοι και οι ηθικοί αυτουργοί, που όπλισαν τα χέρια τους, να τιμωρηθούν από το νόμο, αλλά κυρίως από το βάρος των ενοχών τους όταν συνειδητοποιήσουν το μέγεθος του εγκλήματός τους.


Να είναι ελαφρύ το χώμα που θα σε σκεπάζει, Σωκράτη. Σου ορκιζόμαστε ότι δε θα σε ξεχάσουμε ποτέ, και δε θα αφήσουμε ποτέ να ξεχαστεί η θυσία σου...

Σάββατο 24 Απριλίου 2010

Άλλη μια απογοήτευση από την Ελληνική «Δικαιοσύνη»

«Oργή και θλίψη μας προκάλεσε η αθωωτική απόφαση του δικαστηρίου για την υπόθεση της Αμαρύνθου. Ήταν τον Οκτώβριο του 2006, που η ανήλικη αλλοδαπή μαθήτρια είχε καταγγείλει τον ομαδικό βιασμό της από 4 συμμαθητές της, ενώ 3 συμμαθήτριες βιντεοσκοπούσαν το «κατόρθωμά» τους. Τρεισήμισυ χρόνια αργότερα, η υπόθεση αναβίωσε στο δικαστήριο, αλλά για εμάς είναι φανερό ότι δεν έγινε δυνατόν να βγεί στο φως η αλήθεια. Κατά τη διαδικασία κατέθεσαν περίπου 40 μάρτυρες υπέρ των κατηγορουμένων, μεταξύ των οποίων και εκπαιδευτικοί, ενώ από την πλευρά της καταγγέλλουσας δεν υπήρξε κανείς και καμία μάρτυρας, εκτός βέβαια της μητέρας της. Και μάλιστα, το δικαστήριο δεν δέχθηκε καν να υποβληθεί το πόρισμα της εξέτασης της καταγγέλλουσας από εγκεκριμένη κλινική ψυχολογίας διαπιστευμένη με διεθνή στάνταρ. Οι ίδιοι οι κατηγορούμενοι και κατηγορούμενες, ανέφεραν σημεία και τέρατα εναντίον της, σε βαθμό πραγματικού βασανιστηρίου (που το δικαστήριο δεν απέτρεψε) ενώ μέσα στην αίθουσα κυριαρχούσαν συνθήκες κατατρομοκράτησης, ώστε να μην τολμήσει κανένας και καμία να προσέλθει ως μάρτυρας για να καταθέσει αντικρούοντας τις αδιανόητες κατηγορίες.

Τις προηγούμενες από τη δίκη ημέρες, κάποιες και κάποιοι από τους κατηγορούμενους είχαν δώσει και συνεντεύξεις για τη δημιουργία κατάλληλου κλίματος, ενώ είχαν φροντίσει, από την πρώτη ημέρα της καταγγελίας κιόλας, να εξαφανιστεί το βίντεο.Στη σύγχρονη ξενοφοβική και ρατσιστική Ελλάδα είναι προφανές ότι κυριάρχησε το κλίμα να «προστατεύσουμε τα δικά μας παιδιά έναντι της ξένης». Στη σύγχρονη σεξιστική Ελλάδα εξακολουθεί να κυριαρχεί η άποψη ότι το θύμα του βιασμού «τα ήθελε», ότι ο βιασμός δεν είναι ξένος προς τη «γυναικεία φύση», και υπάρχουν δυστυχώς πολλές σχετικές αποδείξεις και από άλλες καταγγελίες βιασμών που εκδικάζονται δικαστήρια. Η μικρή μαθήτρια από τη Βουλγαρία τιμωρείται για το πολλαπλό έγκλημά της: 1) είναι φτωχή (είναι γνωστό ότι ήταν εργαζόμενη και παράλληλα αριστούχα μαθήτρια) 2) είναι ξένη και 3) είναι γυναίκα. Την καθορίζει, δηλαδή, «διαφορετικότητα» τάξης φυλής και φύλου, και παρ’ όλα αυτά τολμά να καταγγείλει ότι έπεσε θύμα βιασμού. Το ότι το θύμα κατέληξε αιμόφυρτο στο νοσοκομείο δεν φαίνεται να αξιολογείται από τους κρίνοντες και να αίρει κάθε ένοια «συναίνεσής» της στην «ασέλγεια» που διαπράχθηκε σε βάρος της.

Υπενθυμίζουμε ότι, 11 γυναικείες συλλογικότητες είχαν οργανώσει διαδήλωση στην Αμάρυνθο στις 4-11-2006, στην οποία είχαν συμμετάσχει εκατοντάδες γυναίκες και είχε πάρει μεγάλη δημοσιότητα. Δυστυχώς, επιβεβαιώθηκε το χειρότερο σενάριο, όπως αναφερόταν και στην τότε ανακοίνωση: «Επειδή δεν ξεχνούμε ότι ο βιασμός μπορεί να συμβεί σε κάθε γυναίκα, νέα ή μεσήλικα ή ακόμα υπερήλικα, το πρωί ή το βράδυ, σε πολυσύχναστες ή ερημικές περιοχές, συχνότερα μέσα στο ίδιο της το σπίτι. Η εποχή που, όταν η γυναίκα που έπεφτε θύμα βιασμού έπρεπε να δικαστεί και να καταδικαστεί από την κοινωνία και καμιά φορά και από τα δικαστήρια σαν να ήταν η ίδια ένοχη, πρέπει να πάψει να αναβιώνει, πρέπει να μπει στο χρονοντούλαπο της ιστορίας».

Επίσης υπενθυμίζουμε ότι υπήρξε ευρύτατη συμπαράσταση από πολύ περισσότερους φορείς, καθώς και από θεσμικά πρόσωπα. Η επιτροπή αλληλεγγύης που είχε σχηματισθεί τότε, φρόντισε για κάλυψη των πολύπλευρων αναγκών που δημιούργησε η δίωξη και ο εξοβελισμός της νεαρής μαθήτριας και της μητέρας της, για κατοικία, δουλειά και σχολείο. Σήμερα, μετά τρεισήμισυ χρόνια, οι καθηγητές και ο διευθυντής γνωστού ιδιωτικού σχολείου το οποίο της έδωσε υποτροφία και απ’ όπου αποφοίτησε, διαβεβαιώνουν τόσο για τις επιδόσεις της όσο και για το άμεμπτο ήθος της σε όλη τη διάρκεια της φοίτησής της.Πιστεύουμε ότι η αντιμετώπιση της υπόθεσης Αμαρύνθου εντάσσεται στο κλίμα συγκάλυψης της βίας κατά των γυναικών και της κατίσχυσης της οικογενειακής ή κοινωνικής (στην προκειμένη περίπτωση) «συνοχής» έναντι του δικαιώματος των γυναικών για αυτονομία του σώματος και σεβασμό της αξιοπρέπειας, και αναβιώνει επικυρώνοντας το πατριαρχικό δικαίωμα για τον έλεγχο του σώματος των γυναικών. Επαναβεβαιώνουμε σήμερα την αλληλεγγύη μας προς την νεαρή, ενήλικη πλέον, παθούσα και καταγγέλλουσα, και ζητούμε την αποδοχή του αιτήματός της για έφεση της εκδοθείσας απόφασης.

Αθήνα, 12 Απριλίου 2010»

ΥΠΟΓΡΑΦΟΥΝ
· Παγκόσμια Πορεία Γυναικών
· Φεμινιστικό Κέντρο Αθήνας
· Κέντρο Έρευνας και Δράσης για την Ειρήνη
· Κίνηση Δημοκρατικών Γυναικών
· Γυναικεία Ομάδα Αυτοάμυνας
· Δίκτυο Γυναικών Ευρώπης
· Πολιτικός Σύνδεσμος Γυναικών
· Ομάδα Γυναικών ΟΚΔΕ-Σπάρτακος
· Ομάδα φύλου Νεολαίας ΣΥΝ
· Δίκτυο Γυναικών ΣΥΡΙΖΑ
· Τομέας Γυναικών ΠΑΣΟΚ

Παρασκευή 23 Απριλίου 2010

Μην χάνετε την ελπίδα και την ανθρωπιά σας!


Σήμερα, 23 Απριλίου 2010, μια σκληρή μέρα στην ιστορία του ελληνικού λαού, θα ήθελα να στείλω το δικό μου μήνυμα σε όποιον Έλληνα ψάχνει με αγωνία λίγο φως μέσα στο σκοτάδι που οι Εφιάλτες της εποχής μας μάς οδήγησαν.

Είμαστε Έλληνες. Επιβιώσαμε μέσα από σκληρές κατοχές λαών που επιθυμούσαν τη φυσική εξόντωσή μας και γίναμε πολλές φορές παράδειγμα λαού με ακλόνητο φρόνημα και θέληση για διατήρηση της ανεξαρτησίας μας. Έτσι και τώρα δεν πρέπει να χάσουμε το κουράγιο μας ούτε την περηφάνια μας.

Εμείς, ο απλός λαός δε φταίμε για την απληστία και την ανηθικότητα όσων καταλήστεψαν το κράτος μας και προσπάθησαν να μας κάνουν ίδιους με τα μούτρα τους. Κι αν προσπαθούν μέσα από τα ΜΜΕ να μοιραστούν μαζί μας την ευθύνη, δεν μπορούν να μας πείσουν ότι φταίμε εμείς για τη λεηλασία του κρατικού πλούτου και για τη διάλυση των θεσμών της δικαιοσύνης. Δεν ψηφίζαμε μαζί τους νόμους, δεν γράφαμε μαζί τις τροπολογίες, δεν παίρναμε μαζί τις μίζες για να εξυπηρετούμε τους εγχώριους και τους διεθνείς απατεώνες, ούτε μαζί τούς κρύβαμε και τους απαλλάσσαμε από κάθε κατηγορία και ευθύνη.

Τώρα είναι η ώρα να απορρίψουμε και αυτούς και το σινάφι τους. Και αντί να στραφούμε ο ένας εναντίον του άλλου, όπως πολύ θα το ήθελαν, να κοιτάξουμε να συσπειρωθούμε. Να στηρίξουμε ο ένας τον άλλον.

Να σταματήσουμε έστω και τώρα να προτιμάμε τα ξένα προϊόντα και να επιμείνουμε στα ελληνικά. Να στηρίξουμε τις τελευταίες ελληνικές επιχειρήσεις, βιοτεχνίες και βιομηχανίες που παλεύουν για την επιβίωση τους και να γυρίσουμε την πλάτη στις ξένες. Να προτιμήσουμε τον Έλληνα εργάτη και υπάλληλο που απειλείται πια από την οικονομική μετανάστευση.

Να μην πουλήσουμε το σπίτι και τη γη μας σε ξένους, και, όσοι μπορούν, να βοηθήσουν την ιδιαίτερη πατρίδα τους προτιμώντας τη για τις αγορές τους και τις ολιγοήμερες ή πολυήμερες διακοπές τους.

Οι κοινωνικοί μηχανισμοί του κράτους ήδη υπολειτουργούν, γι’ αυτό πρέπει εμείς να στρέψουμε την προσοχή μας στο συγγενή και στο γείτονα που χρειάζεται βοήθεια. Να σταματήσουμε να πετάμε ακόμα και τη μισή φρατζόλα ψωμί, αλλά να κοιτάξουμε να μοιραστούμε τη φρατζόλα μας με κάποιον που δεν είναι σε θέση να την αγοράσει. Και να επαναφέρουμε τη μερίδα του φτωχού, που οι γιαγιάδες μας κρατούσαν από το καθημερινό φαγητό και την έδιναν στη γειτόνισσα που δυσκολευόταν να ταΐσει τα παιδιά της, ή να αρχίσουμε να καλούμε για φαγητό κάποιον που ξέρουμε ότι έμεινε από δουλειά.

Μπορούμε επίσης να κάνουμε ανταλλαγή υπηρεσιών, λ.χ. ο υδραυλικός με τον ηλεκτρολόγο ή η δασκάλα με την καθαρίστρια. Υπάρχουν πολλοί τρόποι για να βοηθήσουμε τους άνεργους και τους φτωχούς συνανθρώπους μας να ζήσουν και να διατηρήσουν την αξιοπρέπειά τους.

Ξέρω ότι όλα αυτά ακούγονται υπερβολικά. Αλλά ξέρω επίσης και τι έχει συμβεί σε πολλές άλλες χώρες του πλανήτη μας που χρεοκόπησαν. Γεγονότα και καταστάσεις πολύ πιο τρομακτικές. Θέλω να ελπίζω ότι τα παιδιά μου δεν θα δουν ούτε θα ζήσουν αυτά που είδαν κι έζησαν τα παιδιά εκείνων των χωρών. Γι’ αυτό και συνεχίζω να ελπίζω και προτρέπω κι εσάς να μη χάνετε την ελπίδα σας ούτε την ανθρωπιά σας.

Σάββατο 27 Μαρτίου 2010

Πάσχα και ασφάλεια

Κυριακή των Βαΐων αύριο και το Άγιο Πάσχα βρίσκεται προ των πυλών. Ήδη πολλοί από εμάς αρχίσαμε τις εξορμήσεις στην αγορά για να ψωνίσουμε δώρα για τα βαφτιστήρια μας, τα πασχαλινά ρούχα της οικογένειας και τα απαραίτητα για το οικογενειακό δείπνο της Ανάστασης, αλλά και το υπαίθριο σούβλισμα του οβελία.

Πολλοί, πάλι, θα φορτώσουμε τις προαναφερθείσες προμήθειες στο οικογενειακό αυτοκίνητο και θα κατευθυνθούμε στο χωριό ή το νησί καταγωγής μας για να «αναστήσουμε» με την οικογένειά μας, ή σε κάποιο εξοχικό για να χαρούμε παράλληλα με το πατροπαράδοτο έθιμο του σουβλίσματος και την ελληνική ύπαιθρο.

Για να περάσουμε με ασφάλεια και αυτό το Πάσχα, είναι σκόπιμο να έχουμε κατά νου και να εφαρμόσουμε τις απαραίτητες προφυλάξεις ασφαλείας, ιδιαίτερα αν η οικογένειά μας περιλαμβάνει μέλη που βρίσκονται σε μικρές και ευαίσθητες ηλικίες.

Πώς θα αποφύγουμε τα εγκαύματα και την πρόκληση πυρκαγιάς

Λαμπάδες: Μεγάλη προσοχή με την αναμμένη λαμπάδα την ώρα της λειτουργίας για να μην κάψουμε κάποιον συνεκκλησιαζόμενο. Επίσης, όσο χαριτωμένα κι αν είναι τα στολίδια της, θέλουν μεγάλη προσοχή αφού τα περισσότερα είναι εύφλεκτα. Προσοχή πρέπει να δώσουμε και κατά τη μεταφορά του Αγίου Φωτός στο σπίτι, ώστε να μην βάλουμε φωτιά στο αυτοκίνητο, αλλά και μετά τη μεταφορά να μην αφήσουμε τις λαμπάδες να καίνε όλη νύχτα – το καντήλι του σπιτιού αρκεί.


Βεγγαλικά: Πολλοί Έλληνες, ανήλικοι αλλά και ενήλικες, παθαίνουν κάθε χρόνο σοβαρά εγκαύματα, ακρωτηριάζονται, ακόμα και χάνουν τη ζωή τους από την αλόγιστη χρήση βεγγαλικών, είτε νόμιμων ή παράνομων. Καλό θα ήταν να μην τα πλησιάζουμε ούτε εμείς, κι ακόμα περισσότερο ούτε τα παιδιά μας. Ωστόσο, για όσους τα θεωρούν αναπόσπαστο μέρος των πασχαλινών εορτασμών, υπάρχουν προφυλάξεις που μπορούμε να πάρουμε για να είμαστε ασφαλείς εμείς, αλλά και οι γύρω μας. Καταρχήν, να ελέγχουμε κατά το δυνατό, την προέλευσή τους και τις επισημάνσεις των κινδύνων χρήσης τους, που αναγράφονται πάνω στη συσκευασία τους. Να μην κάνουμε αυτοσχεδιασμούς και ιδιόχειρες κατασκευές με σκοπό πιο εντυπωσιακή ανάφλεξη, για να αποφύγουμε ανεπιθύμητες εκρήξεις ή την πρόκληση πυρκαγιάς. Να τα αποθηκεύουμε σε ασφαλές μέρος, όπου δεν κινδυνεύουν να αναφλεγούν από υψηλή θερμοκρασία, σπινθήρες ή τριβή (αυτοκίνητο, κουζίνα, τις τσέπες μας), σε σημείο που δεν τα φτάνουν τα παιδιά. Ακολουθούμε πιστά τις οδηγίες χρήσης, δεν τα ανάβουμε κοντά στο πρόσωπό μας ή τα μαλλιά μας, δεν τα πετάμε σε μέρη που είναι συγκεντρωμένος πολύς κόσμος, αλλά ούτε και κάπου όπου μπορεί να προκαλέσουν πυρκαγιά. Φυσικά, αν παρόλες τις προφυλάξεις μας διαπιστώσουμε την πρόκληση πυρκαγιάς φροντίζουμε να τη σβήσουμε ή καλούμε αμέσως την Πυροσβεστική, για να αποφύγουμε τα χειρότερα.

Σούβλισμα και πασχαλινό τραπέζι. Εδώ θα πρέπει να προσέξουμε ιδιαίτερα τα παιδιά. Το βράσιμο των αυγών που βάφουμε, το ψήσιμο κουλουριών και τσουρεκιών, αλλά το βράσιμο των υλικών για το πασχαλινό δείπνο είναι διαδικασίες πολύωρες, κατά τη διάρκεια των οποίων πρέπει να προσέξουμε τα παιδιά του σπιτιού να μην έρθουν σε επαφή με τις καυτές επιφάνειες ή τα υγρά, γιατί κινδυνεύουν να πάθουν σοβαρά εγκαύματα. Επίσης, να μην τα αφήνουμε μόνα τους κοντά στη σούβλα που ψήνουμε ή τα κάρβουνα που καίνε κατά την προετοιμασία, αλλά και μετά το ψήσιμο του αρνιού.

Όσο για τον κίνδυνο πυρκαγιάς, να μην αφήνουμε την κουζίνα αναμμένη για να πεταχτούμε να ψωνίσουμε κάτι που μας έλειψε, και να έχουμε τη φωτιά του οβελία κάθε στιγμή υπό έλεγχο. Αν ψήνουμε στο ύπαιθρο να έχουμε κοντά μας κι ένα κουβά νερό, και να φροντίσουμε να σβήσουμε εντελώς τη φωτιά και να τη σκεπάσουμε με χώμα μετά το ψήσιμο.

Πώς θα προστατέψουμε τα μικρά παιδιά

Όπου υπάρχει πολύς κόσμος και αναστάτωση τα παιδιά είναι πιο ευάλωτα, αφού είναι πιο εύκολο να ξεφύγουν από την προσοχή μας και να βρεθούν σε κίνδυνο. Οι γονείς, αλλά και όσοι αυτές τις μέρες φροντίζουν παιδιά, παππούδες, θείοι, κλπ. πρέπει να δώσουν προσοχή σε:

α. Πολυκαταστήματα και υπαίθριες αγορές, όπου υπάρχει κίνδυνος για ένα παιδί να χαθεί ή να απαχθεί, να πάθει ατύχημα σε κάποιο επικίνδυνο χώρο, π.χ. ασανσέρ, σκάλα, μπαλκόνι, φωταγωγό, αυτόματη πόρτα, ή να βρεθεί μόνο του σε χώρο στάθμευσης ή διέλευσης αυτοκινήτων.

β. Εξοχικά σπίτια, βεράντες και αυλές, και ιδιαίτερα εκεί που τα παιδιά δεν έχουν συνηθίσει να βρίσκονται, καλό είναι να μην τα αφήνουμε από τα μάτια μας. Φροντίζουμε να εντοπίσουμε επικίνδυνα σημεία πνιγμού, όπως είναι πισίνες, πηγάδια, μέρη αποθήκευσης νερού , αλλά και παρακείμενα ποτάμια ή λίμνες , και φροντίζουμε να τα ασφαλίσουμε ή να αποτρέψουμε την προσέγγιση των παιδιών χωρίς την επίβλεψή μας. Για να αποφύγουμε ατυχήματα από τζάμια, βάζουμε αυτοκόλλητα στις μπαλκονόπορτες σε σημείο που να το βλέπουν τα παιδιά, ώστε να μην πέφτουν πάνω τους. Για να αποφύγουμε δηλητηριάσεις, προσέχουμε να μην αφήνουμε εκτεθειμένα στους εξωτερικούς χώρους φυτοφάρμακα ή λιπάσματα, αλλά και καθιστούμε τους χώρους αποθήκευσής τους απρόσιτους για τα παιδιά.

γ. Μετακινήσεις. Εννοείται πάντα νηφάλιοι, όσο το δυνατόν ξεκούραστοι, με ζώνη ασφαλείας ή κράνος, και με ένα τεχνικά ελεγμένο όχημα. Όσον αφορά στο κεφάλαιο «Παιδιά στο αυτοκίνητο», οφείλουμε να είμαστε πάντα τυπικοί, τόσο σε μακρινές όσο και σε κοντινές διαδρομές. Τα πολύ μικρά παιδιά πρέπει να είναι πάντα στο ειδικό καρεκλάκι, που πρέπει να είναι σωστά τοποθετημένο και ασφαλισμένο και τα μεγάλα πάντα στο πίσω κάθισμα και με ζώνη ασφαλείας. Τα τραγικότερα δυστυχήματα με παιδιά είναι εκείνα όπου τα παιδιά βρίσκονται στην αγκαλιά κάποιου μεγάλου και είτε λειτουργούν ως αερόσακος για αυτόν ή εκσφενδονίζονται μέσα από κάποιο τζάμι του αυτοκινήτου.
Με δεδομένο την εξασφάλιση των ανωτέρω προφυλάξεων ασφαλείας, καλό είναι να φροντίσουμε για την απασχόληση των παιδιών κατά τη διάρκεια του ταξιδιού, ώστε να μην χρειάζεται διαρκώς να μας αποσπούν την προσοχή, με κίνδυνο να εμπλακούμε σε ατύχημα, αλλά και να φροντίσουμε να κάνουμε τακτικές στάσεις σε ασφαλή σημεία για να ξεκουράζονται αυτά και εμείς και να μην φορτιζόμαστε αρνητικά. Για τα πολύ μικρά παιδιά, καλό είναι να έχουμε και κάποιο αντιηλιακό κουρτινάκι για να μην πάθουν κάποιο ηλιακό έγκαυμα ή ηλίαση, και ιδιαίτερα τις ζεστές μέρες να μην ξεχνάμε να τους δίνουμε άφθονα υγρά.

ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ ΜΕ ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ!!!

Βασιλική Κ. Τέφα

Παρασκευή 12 Μαρτίου 2010

Ώρα μηδέν για την ασυδοσία και την ατιμωρησία

Συχνά πέφτουν στην αντίληψή μας κάποιες απόψεις που μας βρίσκουν απολύτως σύμφωνους και που πιστεύουμε ότι πρέπει να γίνονται γνωστές, ώστε να μπορούν να αποτελέσουν το ιδεολογικό υπόβαθρο για σημαντικές αλλαγές που πρέπει να γίνουν για το κοινό καλό. Σ' αυτές ανήκει και το άρθρο του κ.Ιωακείμ Γρυσπολάκη, Πρύτανη του Πολυτεχνείου Κρήτης, που δημοσιεύθηκε στην «Κ» της 15-12-2009:


«Ήρθε η ώρα μηδέν για το Άσυλο

Παγκοσμίως είναι αποδεκτό, ως άγραφος νόμος, ότι το πανεπιστημιακό άσυλο αποτελεί θεσμό, ο οποίος προστατεύει τις ακαδημαϊκές ελευθερίες και συνίσταται:

α) Στο δικαίωμα των πανεπιστημιακών αρχών να διοικούν ελεύθερα και χωρίς παρεμβάσεις τα πανεπιστήμια στο πλαίσιο του Συντάγματος και της κείμενης νομοθεσίας.

β) Στο δικαίωμα των μελών του Διδακτικού και Ερευνητικού Προσωπικού να ερευνούν, να διδάσκουν και να διατυπώνουν επιστημονικές απόψεις ελεύθερα και χωρίς παρεμβάσεις.

γ) Στο δικαίωμα των φοιτητών να σπουδάζουν, να συζητούν, να αμφισβητούν και να τεκμηριώνουν τις επιστημονικές απόψεις τους ελεύθερα και χωρίς παρεμβάσεις.

δ) Στην υποχρέωση όλων των μελών της πανεπιστημιακής κοινότητας να διασφαλίζουν και να διαφυλάττουν ως κόριν οφθαλμού τις ακαδημαϊκές αξίες και την αδιάλειπτη λειτουργία του πανεπιστημίου και να προστατεύουν τη δημόσια περιουσία, η οποία ανήκει σε αυτό.

Εάν εξωτερικοί ή εσωτερικοί παράγοντες εμποδίζουν την άσκηση των δικαιωμάτων αυτών, τότε καταπατούν κατάφωρα τις ακαδημαϊκές ελευθερίες και ακυρώνουν την έννοια του πανεπιστημίου, δεδομένου ότι η έννοια του πανεπιστημίου είναι συνυφασμένη με την ανεμπόδιστη και διαρκή ερευνητική και διδακτική διαδικασία.

Τις ακαδημαϊκές ελευθερίες και το ακαδημαϊκό άσυλο καταπατούν και εκείνοι, οι οποίοι παρεμποδίζουν τους φοιτητές στην άσκηση του δικαιώματός τους να σπουδάζουν, τους καθηγητές στην άσκηση του δικαιώματός τους να διδάσκουν και να ερευνούν και τις πρυτανικές αρχές στην άσκηση του δικαιώματός τους να διοικούν τα πανεπιστήμια, βάσει των νόμων που θεσπίζει η Βουλή των Ελλήνων.

Το ακόλουθο ερώτημα ζητά επειγόντως απάντηση: Γιατί μόνον στους χώρους των πανεπιστημίων θα πρέπει διά νόμου να προστατεύεται η ελεύθερη διακίνηση ιδεών; Μήπως αυτό σημαίνει ότι στην υπόλοιπη ελληνική επικράτεια μπορεί να παρεμποδίζεται η ελεύθερη έκφραση των απόψεων, δηλαδή μπορεί να καταστρατηγείται η αρχή της Δημοκρατίας;

Ερωτώ επιμόνως, αφού η πράξη αποδεικνύει ότι η παρεμπόδιση της ελεύθερης διακίνησης ιδεών κυρίως στους πανεπιστημιακούς χώρους συμβαίνει τα πολλά τελευταία χρόνια στην Ελλάδα. Στους πανεπιστημιακούς χώρους, όπου φιμώνεται η έκφραση της γνώμης από τους κουκουλοφόρους και τους καταληψίες που ακυρώνουν την έννοια του Πανεπιστημίου και απαγορεύουν τη διδασκαλία, την έρευνα και την ανάπτυξη. Στους πανεπιστημιακούς χώρους, όπου απαγορεύεται στις Συγκλήτους να συνεδριάζουν, όταν οι αναμενόμενες αποφάσεις είναι αντίθετες με τις απόψεις των μειοψηφιών.

Στους πανεπιστημιακούς χώρους, όπου προπηλακίζονται οι διδάσκοντες, εκφοβίζονται οι καθηγητές από τα αντικοινωνικά στοιχεία και που αποτελεί «δημοκρατική κατάκτηση» η αρπαγή και καταστροφή της δημόσιας περιουσίας.

Σε αυτό το σημείο υπενθυμίζω ότι ο νόμος επιβάλλει στους εισαγγελείς να διατάσσουν αυτεπαγγέλτως την παρέμβαση της αστυνομικής δύναμης στους πανεπιστημιακούς χώρους, όταν διαπιστώνονται παραβατικές πράξεις, από τις οποίες κινδυνεύει η δημόσια περιουσία και η ανθρώπινη ζωή.

Πόσο μάλλον επιβάλλει στους εισαγγελείς να διατάσσουν την παρέμβαση της δημόσιας δύναμης στους πανεπιστημιακούς χώρους, όταν οι ίδιες οι αρχές απαιτούν την παρέμβασή τους διότι επιτελούνται εγκληματικές πράξεις. Πώς θα ονομάσουμε τις πράξεις αυτών των εισαγγελέων, οι οποίοι αγνοούν τις εκκλήσεις των πανεπιστημιακών αρχών; Μήπως οι πράξεις τους αποτελούν παράβαση καθήκοντος, αφού θέτουν σε κίνδυνο με την απραξία τους τη δημόσια περιουσία και την ανθρώπινη ζωή;

Τέλος, αποτελεί παγκόσμιο φαινόμενο το θέμα της συνδιοίκησης των πανεπιστημίων από καθηγητές και φοιτητές, όπως αποτελεί παγκόσμιο φαινόμενο η δυνατότητα των φοιτητών να μην περνούν επιτυχώς τα μαθήματα, να μην παρακολουθούν τις παραδόσεις των διδασκόντων και να παραμένουν φοιτητές για όσα χρόνια θέλουν.

Αφού όλα αυτά συμβαίνουν διά νόμου, γιατί να μην αποτελούν καθημερινή πρακτική οι καταλήψεις, οι καταστροφές της δημόσιας περιουσίας, ο προπηλακισμός των καθηγητών και η κατασπατάληση του δημόσιου πλούτου, που έχει ως αποτέλεσμα τη διάλυση του Ελληνικού Πανεπιστημίου και την κατώτερη του αναμενομένου απόδοσή του στην κοινωνία;

Πότε θα λογοδοτήσουν αυτοί που εκμαυλίζουν τις συνειδήσεις των νέων μας, διδάσκοντάς τους ότι ο μεγαλύτερος εχθρός του πανεπιστημίου είναι οι βιομηχανίες, οι επιχειρήσεις και ο ιδιωτικός τομέας της οικονομίας και ότι ο μόνος εργοδότης των αποφοίτων θα πρέπει να είναι το Κράτος;

Η ΩΡΑ ΜΗΔΕΝ έχει έλθει προ πολλού. Ας αρθούμε όλοι στο ύψος των περιστάσεων και ας υποδείξουμε τους εγκληματούντες ενάντια στη νεολαία μας.»

Πέμπτη 11 Μαρτίου 2010

Γιατί στηρίζουμε το gamato


Δεν θα δώσουμε προσωπικούς λόγους και επιχειρήματα για τη στήριξή μας. Η κραυγή μιας 29χρονης που έστειλε επιστολή στο -επίσης βαλλόμενο από πολλά πυρά- troktiko πιστεύουμε πως είναι αρκετή:

«Είμαι κι εγώ μία από την γενιά των 700 ευρώ... Ποτέ πριν και για κανένα λόγο δεν σκέφτηκα να κάνω ανάρτηση, παρόλο που 30 τουλάχιστον φορές τη μέρα ανοιγοκλείνω το "troktiko" και για σχεδόν όλα έχω κάτι να πω...

Με 220 ευρώ ενοίκιο... 70 κοινόχρηστα... 200 σούπερ μάρκετ... 100 βενζίνες... 60 κατά μέσο όρο το μήνα ΔΕΗ... 20 για τηλέφωνα και ιντερνέτ και χίλια δυο άλλα έξοδα που μπορεί να προκύψουν... νομίζει κανένας ότι... έχω την πολυτέλεια... να πληρώνω για να αγοράζω cd’s... να νοικιάζω dvd’s και να πηγαίνω κινηματογράφο;;;


Kι όμως κάτι πρέπει να κάνω μέσα στο σπίτι που κάθομαι, μιας και η προοπτική να βγω έξω δεν υπάρχει... και δεν υπάρχει επειδή τα οικονομικά μου δεν το επιτρέπουν... και τώρα που κατάφεραν να κλείσουν μέσα και τους «εγκληματίες» του gamato.info... πείτε μου... τι να κάνω τις ώρες που θα πρέπει να κλείνομαι στο σπίτι;;; Nα σκέπτομαι τις μέρες χωρίς προοπτική που έρχονται ή την οικογένεια που δεν μπορώ να κάνω, επειδή δεν θα μπορέσω να τα βγάλω πέρα;;;


Έλεος κύριοι... δεν τα φάγαμε μαζί τα λεφτά της Ελλάδας, μη μας ζητάτε λοιπόν όλοι να συμβάλουμε για να βγούμε από την κρίση. Είμαι 29 χρονών και μια ζωή με θυμάμαι να ακούω για μια λιτότητα. Οι γονείς μου μού ζήτησαν να σπουδάσω... και σπούδασα (οικονομικά σπούδασα για να καταλάβω τι είναι ο πληθωρισμός... η λιτότητα...) πτυχίο... μεταπτυχιακά... κι όμως έφτασα να κάθομαι μέσα σε ένα σπίτι από τις 7 που γυρίζω ως τις 7 που ξαναφεύγω για δουλειά... να προσποιούμαι πως περνώ τέλεια και να σκέπτομαι ακόμα και το ένα ποτό που θα πρέπει να πιω όταν θα βγω... τουλάχιστον με το gamato και τις ταινίες ξεχνιόμασταν και πέρναγε η ώρα κάπως... τώρα;;;


Συγχαρητήρια!!!!!


Συγχαρητήρια στη δικαιοσύνη και την Ελληνική Αστυνομία που κατάφεραν κάτι τοοοοοσο σημαντικό!!!


Ευτυχώς που κλείσανε μέσα τους διαχειριστές του site και έμειναν να κάνουν τη ζωή τους οι «Ρουσόπουλοι»... οι Βατοπεδινοί... οι εμπλεκόμενοι με τη Siemens... εκείνοι που εκμεταλλεύονται τους «μαύρους» που πουλάνε cd’s και dvd’s... οι άλλοι που έφεραν το χρηματιστήριο και τόσους Έλληνες σε μαύρα χάλια... αυτοί που υποβάθμισαν τον πολιτισμό και την αξία της χώρας μας...


Ο κόσμος μ'αυτά και μ'αυτά θα ξεσηκωθεί... δεν αντέχεται τόση πίεση...
»

Τετάρτη 10 Μαρτίου 2010

Τα χρέη και η αδικία πνίγουν τον Έλληνα

Κάποτε υπήρχε η καταπίεση των μεγαλογαιοκτημόνων. Ο ελληνικός λαός σήκωσε το ανάστημά του κι έδωσε και τη ζωή του ακόμα για να γίνει σεβαστός ο κόπος του και η αξιοπρέπειά του, και το δικαίωμά του στην ιδιοκτησία.

Αργότερα υπήρχε η εκμετάλλευση των βιομηχάνων. Το εργατικό κίνημα γεννήθηκε, αγωνίστηκε με την πρωτόγνωρη τότε απεργία, την απεργία πείνας, τα συλλαλητήρια και κέρδισε ανθρώπινες συνθήκες εργασίας και δίκαιη αμοιβή για την εργασία του.

Τώρα βρισκόμαστε μπροστά σε ένα πρωτοφανές φαινόμενο. Μια ολόκληρη χώρα βρίσκεται έρμαιο στα χέρια των διεθνών τραπεζιτικών οργανισμών και των πολυεθνικών, με την απόλυτη συνενοχή και την πλήρη διευκόλυνση των πιο διεφθαρμένων πολιτικών που αυτός ο τόπος έχει γνωρίσει.

Και ο πιο απλός άνθρωπος που παρακολουθεί την επικαιρότητα μπορεί να καταλάβει πότε και πώς ξεκίνησαν όλα. Πώς εξελίχθηκαν και πώς εξαπλώθηκε και γιγαντώθηκε η διαφθορά των πολιτικών και των κοινωνικών λειτουργών και η κατασπατάληση του δημόσιου χρήματος.

Στην αρχή ήταν τα πακέτα ενίσχυσης. Που τα μοιράστηκαν οι εργολάβοι και οι πολιτικοί που διευκόλυναν τις αναθέσεις. Μετά ήρθαν άλλα πακέτα και στην προηγούμενη διαδικασία προστέθηκαν και οι υπερχρεώσεις, πάλι με τις ευλογίες πολιτικών και κοινωνικών λειτουργών.

Στην πορεία οι εργολάβοι και οι μεγαλοεπιχειρηματίες αποφάσισαν να κρατήσουν όλο το χρήμα και με τη βοήθεια των συνεργατών τους πια (των πολιτικών και των διεφθαρμένων κοινωνικών λειτουργών) σταμάτησαν να πληρώνουν τους φόρους και τις ασφαλιστικές τους εισφορές.

Για να μην κινδυνεύουν να τιμωρηθούν για όλα αυτά, οι πολιτικοί φρόντισαν να θεσπίσουν και τους αντίστοιχους νόμους με τους οποίους να παραγράφονται ή ακόμα και να χαρίζονται όλες αυτές οι εισφορές.

Και για να υπάρχει αρκετό χρήμα για άντληση ψήφισαν κι άλλους νόμους ώστε το ίδιο το κράτος να μη χρειάζεται να καταβάλλει εισφορές στα ταμεία.

Επιπροσθέτως, παρατηρώντας ότι τα ταμεία είχαν μεγάλο χρηματικό απόθεμα (για τους ασφαλισμένους, αλλά ποιος δίνει σημασία;)φρόντισαν να το «επενδύσουν» ούτως ώστε να κερδίσουν κι άλλα χρήματα από τις μίζες που θα έπαιρναν από αυτούς που θα εκμεταλλεύονταν τα χρήματα των ασφαλισμένων. Δεν είναι τυχαίο που οι επενδύσεις τους ήταν καταστροφικές για τα ταμεία. Αυτός ήταν ο σκοπός εξαρχής.

Η επίσημη Ευρώπη μόλις τότε άρχιζε να μας υποψιάζεται, αφού οι πολιτικοί φρόντιζαν πια να τους στέλνουν πλασματικά στοιχεία για την οικονομία μας. Γιατί η ανεπίσημη Ευρώπη αλλά και άλλες ισχυρές οικονομίες ήδη ήξεραν και φρόντιζαν να εκμεταλλευτούν την κατάσταση προς όφελός τους.

Οι τραπεζιτικοί οργανισμοί μάς έδιναν δάνεια με υπέρογκους τόκους, κλείνοντας συμφωνίες ακόμη και με τον πρωθυπουργό της χώρας. Οι κατασκευαστικοί κολοσσοί έπαιρναν τα μεγάλα δημόσια έργα, χρυσώνοντας όχι μόνο την κυβέρνηση αλλά και την αντιπολίτευση. Οι διεθνείς βιομηχανίες εισχώρησαν στην ελληνική αγορά και καταβάλλοντας αδρό αντίτιμο στους σουπερμαρκετάδες υπερπροβλήθηκαν και εκτόπισαν τα ελληνικά προϊόντα από το ράφι, οδηγώντας σταδιακά στη μείωση της ζήτησής τους από τον καταναλωτή, με συνέπεια τη συρρίκνωση των πωλήσεων τους και το κλείσιμο των ελληνικών βιομηχανιών που τα παρήγαν.

Οι πολυεθνικές τρύπωσαν στη χώρα με τη μορφή υπεραγορών και πολυκαταστημάτων και έβγαλαν εκτός συναγωνισμού το ντόπιο εμπόριο. Γι’ αυτό, όμως, φταίμε κι εμείς επειδή προτιμήσαμε να αγοράζουμε τα διεθνή και επώνυμα προϊόντα, ασχέτως της πραγματικής προέλευσης κατασκευής τους (Κίνα, Ινδία και άλλες χώρες αισχρής εκμετάλλευσης των εργατών), αντί για τα ασυγκρίτως ποιοτικότερα και εκλεκτότερα ελληνικά προϊόντα, που έδιναν δουλειά στα ελληνικά χέρια και ψωμί στην ελληνική οικογένεια.

Κι ενώ συνέβαιναν όλα αυτά οι διεφθαρμένοι εργολάβοι, πολιτικοί και κοινωνικοί λειτουργοί μας εφεύρισκαν τρόπους για να κρύψουν τις μίζες και τα κλεμμένα. Τα έκαναν βίλες με πισίνες που δήλωσαν σε offshore εταιρίες, τα έκαναν καταθέσεις στην Ελβετία, τα έκρυψαν σε δήθεν κοινωφελή ιδρύματα και οργανισμούς. Όσα τουλάχιστον δεν κατασπατάλησαν στην πολυτέλεια και τον διεφθαρμένο τρόπο ζωής τους.

Και τώρα που μας υπερχρέωσαν, μας κατάκλεψαν, μας ξεπούλησαν και αποκαλύφθηκαν καταργούν τα δικαιώματά μας και μας κλέβουν την λιγοστή περιουσία που οι γονείς μας μόχθησαν για να φτιάξουν και το λειψό εισόδημα που μετά βίας κερδίζουμε. Και δεν ντρέπονται να φτιάχνουν λογαριασμούς και να ζητάνε (από ποιον; από τον φτωχό που δεν έχει ή από τον κοιλαρά που δε δίνει δεκάρα;) ενίσχυση για την οικονομία. Λες και δεν ξέρουμε πια πού θα καταλήξουν και αυτά και όσα άλλα χρήματα μας αφαιμάξουν. Στις απύθμενες τσέπες τους και τις χοντροκοιλάρες τους.

Πόση ντροπή νιώθω που μοιράζομαι την ίδια εθνικότητα με αυτούς τους Έλληνες. Πόση απελπισία που τα παιδιά μου δεν έχουν πια ούτε την ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο, τουλάχιστον μέσα στη χώρα τους. Πόση αδικία που η κοινωνία μου δεν είναι ίσων ευκαιριών και που το «μέσο» ζει και βασιλεύει.

Τα έσοδα μειώνονται. Τα χρέη αυξάνονται. Όλοι οι Έλληνες νιώθουμε τον βρόχο να σφίγγει γύρω από το λαιμό μας. Μας πνίγουν τα χρέη, αυτό όμως θα μπορούσαμε να το δεχτούμε, αν ήταν δική μας ευθύνη. Όμως δεν είναι κι έτσι ο βρόχος είναι ακόμα πιο πνιγηρός. Και βλέποντας τα ανωτέρω καθάρματα να εξακολουθούν να χαίρουν όλων των προνομίων τους, αναρωτιέμαι πόσο ακόμα θα αντέχουμε να το ανεχόμαστε και να μην υπακούμε στη φωνή των παππούδων μας που μας προτρέπουν να τους τιμωρήσουμε. Με κρέμασμα. Στο Σύνταγμα.

Βασιλική Κ. Τέφα

Υποσημείωση: Το «κρέμασμα στο Σύνταγμα» είναι η γνωστή φράση των παππούδων μας και χρησιμοποιείται ως υπερβολή. Η τιμωρία πάλι δεν είναι υπερβολή, αλλά επιτακτική ανάγκη!

Πέμπτη 4 Φεβρουαρίου 2010

Παλαιόκαστρο - Μελενικίτσιο Σερρών: τους ακούει κανείς;

«Είμαστε κάτοικοι των χωριών Παλαιοκάστρου-Μελενικιτσίου Σερρών και θέλουμε με αυτό το μήνυμα να προλάβουμε τα χειρότερα την ύστατη στιγμή !

Δυστυχώς για εμάς και το χωριό μας, επιλεχθήκαμε από την πρώην... νομαρχιακή αρχή Παπαναγιώτου για εγκατάσταση Χ.Υ.Τ.Α στη θέση Ερείπια Νεράιδας Παλαιοκάστρου.

Θα μας πείτε που είναι το μεμπτόν;

Η επιλογή ήταν με πολιτική απόφαση κι όχι επιστημονικώς ενδεδειγμένη
, κάτι που αποδεικνύεται κι από την επιστολή του δημάρχου μας, Λάζαρου Ευαγγελίδη, την οποία έδωσε στην περιφερειάρχη κεντρικής Μακεδονίας, κυρία Λιονή, αλλά κι από τον Καθηγητή του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου, κύριο Δημόπουλο. Η επιστολή-αποκάλυψη μιλάει για παρασκήνια και προσχηματικές μελέτες... για του λόγου το αληθές μπορεί να την διαβάσει όλος ο κόσμος σε αυτόν τον σύνδεσμο http://www.paratiritisnews.gr/show.cfm?id=1721&obcatid=1.

7 χρόνια φωνάζουμε για όλα αυτά που περιγράφει στην επιστολή του ο Δήμαρχος, μόνο που αυτός το έκανε προ λίγων ημερών. Κάλλιο αργά παρά ποτέ, τον τιμά η επιστολή του. Ηθικά έχουμε δικαιωθεί. Πληθαίνουν οι φωνές συμπαράστασης.

Ερωτώμενη από τα τοπικά ΜΜΕ η κυρία περιφερειάρχης να σχολιάσει την επιστολή αυτή αρνήθηκε λέγοντας για προσωπικά δεδομένα. Προς τιμήν της οφείλουμε να ομολογήσουμε ότι είναι η μόνη η οποία δέχτηκε αντιπροσωπεία της νεολαίας μας, κάτι που οι προκάτοχοί της δεν έκαναν.

Στην συνάντηση αυτή, λοιπόν, και αφού της θέσαμε τα ερωτήματά μας, το συμπέρασμα που βγήκε ήταν (!) να μην χαθεί η χρηματοδότηση του έργου(7.500.000) και να διορθώσει ότι διορθώνεται στην ΠΡΟΣΧΗΜΑΤΙΚΗ ΜΕΛΕΤΗ.

Κυρία Λιονή, ένα Zastava δεν γίνετε Ferrari όσο κι αν προσπαθήσετε. Οι κάτοικοι, μετά την ηθική δικαίωση, περιμένουμε και την πραγματική δικαίωση, απεντάσσοντας το έργο. Στην θέση Νεράιδα αν εγκαταστήσετε ΧΥΤΑ-ΧΥΤΥ το αποτέλεσμα θα είναι ένα ΕΚΤΡΩΜΑ. Μόνον αρρωστημένα μυαλά θα κάνανε μια τέτοια επιλογή. Δεν ονομάστηκε τυχαία από τους προγόνους μας ΝΕΡΑΙΔΑ.

Απορίας άξιον είναι πως κατάφερε ο νυν νομάρχης φωτιΑΔΗΣ ,και προσφάτως ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΣ ΔΙΠΛΩΜΑΤΗΣ (συνομιλεί με Βούλγαρους αξιωματούχους και υπουργούς, χωρίς την έγκριση της κυβέρνησης,«μπορεί στο μέλλον να λύσει και το Μακεδονικό») να συνεχίσει την υλοποίηση ενός έργου το οποίο βασίζεται σε προσχηματικές μελέτες.

Μας έστειλε 2 φορές τα ΜΑΤ (πάνω από 120 αστυνομικοί και 2 κλούβες ΜΑΤ) προσπαθώντας να μας φοβερίσει και να κάμψει το ηθικό μας. Την επιστολή του Δημάρχου μας την χαρακτηρίζει αστεία. Αν συνεχιστεί αυτό το έργο πάει να πει ότι αποφάσισαν να μας θυσιάσουν στον βωμό των 7,5 εκατομμυρίων ευρώ.

Δεν υπάρχει Θυσία αναίμακτη. Ιδού η Ρόδος λοιπόν ιδού και το πήδημα.
Η ΔΙΚΑΙΗ ΦΩΝΗ ΜΑΣ βρίσκεται εδώ http://xyta-neraida.blogspot.com/ κι αποτελείται από τρεις σελίδες. Αναρωτώμαστε αν ακούει κανείς, γιατί θα ξεχάσουμε κι αυτά που ξέρουμε. Μετά από τόσες αποκαλύψεις η νυν νομαρχιακή αρχή συνεχίζει να μας αποκαλεί παραπληροφορημένους.

Ρωτάμε όλους τους Έλληνες: ΥΠΑΡΧΕΙ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ;

Ευχαριστούμε για τον χρόνο σας. »

Από το mpugatsa.blogspot.com

Τετάρτη 3 Φεβρουαρίου 2010

Εκδήλωση για τους άστεγους



ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΥΠΝΟΣΑΚΩΝ ΚΑΙ ΥΠΟΣΤΡΩΜΑΤΩΝ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΣΤΕΓΟΥΣ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ ΑΠΌ ΤΟΥΣ ΕΝΕΡΓΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ HOMELESS SUPPORT

«Επειδή πάντα θα υπάρχουν άνθρωποι που χρειάζονται βοήθεια,
επειδή πάντα θα υπάρχουν άνθρωποι που θα δίνουν απλόχερα τη βοήθεια τους…
Και επειδή πάντα κάποιοι έχουν περισσότερη ανάγκη…

Όπως πέρυσι, έτσι και φέτος, την Κυριακή 07.02.2010 στα Προπύλαια του Πανεπιστημίου Αθηνών από τις 11:00π.μ. μέχρι τις 16:00μ.μ., οι Homeless Support σε συνεργασία με τους ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΝΕΡΓΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ θα διοργανώσουμε εκδήλωση για τη συγκέντρωση υποστρωμάτων και υπνόσακων, τους οποίους στη συνέχεια θα διανείμουμε σε άτομα στερούμενα στέγης που εντοπίζονται στην ευρύτερη περιοχή του λεκανοπεδίου της Αττικής.

Το προηγούμενο έτος, πάνω από 150 υπνόσακοι και περίπου άλλα τόσα υποστρώματα, συγκεντρώθηκαν χάρη στη δική σας ευγενική συνεισφορά. Πολίτες όλων των οικονομικών δυνατοτήτων αλλά και ηλικιών, από μικρά παιδιά μέχρι και ηλικιωμένοι, αψηφώντας το τσουχτερό κρύο δημιούργησαν μια ζεστή αγκαλιά για 150 συνανθρώπους μας που λόγω των δύσκολων οικονομικών και κοινωνικών προβλημάτων της εποχής αδυνατούν να καλύψουν την ανάγκη της στέγης.

Η δράση μας δεν έδωσε λύση, αλλά προσέθεσε μια επιπλέον φωνή στην ανάδειξη του σοβαρού αυτού κοινωνικού προβλήματος. Ελπίζουμε αυτή τη χρονιά η αγκαλιά μας να μεγαλώσει και η φωνή μας να ακουστεί πιο δυνατά ώστε να φτάσει σε όλους τους αρμόδιους φορείς και να συντελέσει στην ουσιαστική αντιμετώπιση του προβλήματος.
Καλούμε όλους τους συνανθρώπους μας, οι οποίοι μπορούν και θέλουν, να φέρουν βοήθεια αλλά και να βοηθήσουν στη διαχείριση της ανθρωπιστικής βοήθειας, συμμετέχοντας στην προσπάθεια ανακούφισης των αστέγων.
Όποιος επιθυμεί, μπορεί να συμμετέχει την ίδια και την επόμενη νύχτα, στη διανομή της ανθρωπιστικής βοήθειας στους άστεγους που ζουν στην πρωτεύουσα.»


Για πληροφορίες:
Βασιλική Τζανάκου : τηλ. 6977 322 899
Στάθης Διομήδης: τηλ. 210 57 22 034 και 6972 259 600
Ηλ. Ταχυδρομείο: homeless.support14@gmail.com, ellinesenergoipolites@gmail.com

ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΝΕΡΓΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ
Εθελοντική ομάδα
Πεδιάδας 17-19, Περιστέρι, 121 36
Ιστολόγιο: http://ellines-energoi-polites.blogspot.com/
Ηλεκτρ. ταχυδρομείο: ellinesenergoipolites@gmail.com

HOMELESS SUPPORT
e-mail: homeless.support14@gmail.com