Μη μιλάτε για βία

Το βρήκαμε στο tromaktiko:

«Βία είναι να ξυπνάς από το χάραμα, να δουλεύεις 10 με 12 ώρες για 700 ευρώ και να μην τολμάς να πεις κουβέντα γιατί ξέρεις ότι 100 βιογραφικά περιμένουν στο γραφείο του αφεντικού σου»

«Βία είναι να είσαι άνεργος, να ψάχνεις ένα χρόνο για δουλειά και να μην σε προσλαμβάνει κανείς γιατί είσαι πάνω από τα σαράντα»

«Βία είναι να λες στα παιδιά σου ότι δεν τα πας στην θάλασσα γιατί η βενζίνη άγγιξε το 1.75 και πρέπει να κάνεις περικοπές»

«Βία είναι κλείνεις ραντεβού στο ΙΚΑ για μετά από δύο μήνες και όταν πηγαίνεις ο γιατρός να είναι απών»

«Βία είναι να μην τολμάς να γυρίσεις μόνος στο σπίτι μετά τις 9»

«Βία είναι να είσαι 18 χρονών, να έχεις υποστεί του κόσμου τις μεταρρυθμίσεις, να έχεις φτύσει αίμα για να μπεις σε μια σχολή και να βγαίνεις και άνεργος και αμόρφωτος»

«Βία είναι να στέκεσαι 5 ώρες στην ουρά στην εφορεία για να πληρώσεις, να έχεις ανεβοκατέβει σε 3 ορόφους και τέλος ο υπάλληλος να δηλώνει αναρμόδιος»

«Βία είναι να παρακολουθείς τα σκάνδαλα να περνούν από μπροστά σου σαν παραμύθι, να κουκουλώνονται από όλους, να μην μπαίνει κανείς φυλακή και να τελειώνουν με ένα ζήσαμε εμείς καλά και αυτοί καλύτερα»

«Βία είναι να πληρώνεις 1.40 ενώ περιμένεις μια ώρα ένα λεωφορείο που όταν φτάνει χωράς μόνο στα πόδια του οδηγού»

«Βία είναι να σε παίρνουν 20 τηλέφωνα την μέρα από εισπρακτικές εταιρίες επειδή καθυστέρησες την δόση του στεγαστικού»

«Βία είναι να κόβεις τα παιδιά από το φροντιστήριο γιατί δεν φτάνουν τα λεφτά ενώ έχεις ήδη πληρώσει για δωρεάν παιδεία»

«Βία είναι να βλέπεις τους πολιτικούς σου να τσακώνονται με μόνο γνώμονα τα ποσοστά του κόμματος τους ενώ εσύ αγωνιάς για το μέλλον των παιδιών σου»

«Βία είναι ενώ σου ζητούν να πληρώσεις επίδομα αλληλεγγύης να διαβάζεις ότι οι εφορίες έχουν να κάνουν ελέγχους και να εισπράξουν από το 1995»

«Βία είναι να είσαι 45 χρονών, να δουλεύεις και να πληρώνεις μια ζωή και να καταντήσεις να ζεις από την σύνταξη των γονιών»

«Βία είναι το παραμύθιασμα από τα μέσα ενημέρωσης που συγκαλύπτουν ή αποκαλύπτουν ανάλογα με τα deal που γίνονται κάτω από το τραπέζι και τις επιχορηγήσεις»

«Βία είναι να σε ληστεύουν για τρίτη φορά και το όργανο της τάξεως να σου λέει μην ελπίζεται πολλά, αφού δεν ήσασταν μέσα πάλι καλά να λέτε»

«Βία είναι να σου στερούν το δικαίωμα της διαμαρτυρίας, να τρως τόνους τα χημικά και να σε αναγκάζουν σε σιωπή παρακρατικοί, αντιεξουσιαστές, χρυσαυγίτες , πληρωμένοι ή προστατευόμενοι από όπου και αν προέρχονται»

«Βία είναι να πληρώνεις 3 ευρώ διόδια για να διανύσεις μια απόσταση 100 χιλ και ταυτόχρονα να κάνεις τάμα στον Άγιο Χριστόφορο να φθάσεις ζωντανός»

«Βία είναι να βλέπεις όσους εμπλέκονται σε σκάνδαλα πάσης φύσεως να κυκλοφορούν ελεύθεροι, να παρουσιάζονται στην δικαιοσύνη όποτε θέλουν και αν τελικά παραπεμφθούν να συνεχίζουν το έργο τους μέσα από την φυλακή»

«Βία είναι να ακούς τον Πρωθυπουργό και τους βουλευτές να ανησυχούν για την βία μόνο όταν αγγίζει το δικό τους σπίτι και να ανακοινώνει επιτροπές στις οποίες ο κάθε βουλευτής θα πληρώνεται με 245 ευρώ για να παραβρεθεί στην συζήτηση»

«Βία είναι να ζεις την κάθε μέρα σαν τελευταία. Όχι για να την ζήσεις στο έπακρο αλλά επειδή απλά δεν ξέρεις τι θα υπάρχει αύριο και δεν έχεις λεφτά για μεθαύριο»


Της Αρτέμιδος Κάπουλα

Λευκή ψήφος - απλό στατιστικό στοιχείο από το 2006

Επειδή υπάρχει μια γενική διάθεση διαμαρτυρίας κατά του πολιτικού συστήματος, δικαιολογημένη κατά τη γνώμη μας, καλό θα ήταν να προσέξουμε τον τρόπο που εκφράζουμε αυτή τη διάθεση ώστε να μη βρεθούμε προ εκπλήξεως.

Όπως όλοι καταλάβαμε, ιδιαίτερα από τα αποτελέσματα των τελευταίων δημοτικών εκλογών, στο πολίτευμά μας, όπως κατάντησε, η αποχή από τις εκλογές δεν πιάνει, δεν περνάει κανένα μήνυμα.

Πολλοί σκέφτονται λοιπόν τη λευκή ψήφο, ως μέσο διαμαρτυρίας και πίεσης για διάλυση του πολιτικού συστήματος και των κομμάτων. Αυτό από το 2006 δεν έχει καμία ισχύ. Διαβάστε περί αυτού παρακάτω:

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

«Η λευκή ψήφος ή απλά λευκό (γνωστή και ως ψήφος διαμαρτυρίας) είναι η ψήφος που συχνά εξασκείται με τη χρήση λευκού (κενού) ψηφοδελτίου (εξ ου και η έννοια λευκό) και αποτελεί μορφή διαμαρτυρίας κατά του πολιτικού συστήματος ή των κομμάτων που υπάρχουν, χωρίς συνήθως να θεωρείται και άκυρη ψήφος ή κίνηση αποχής από το εκλογικό δικαίωμα.

Στην Ελλάδα η λευκή ψήφος αποκλείστηκε από το σύστημα κοινοβουλευτικής κατανομής (δεν προσμετράται στο σύνολο και μπαίνει στην ίδια κατηγορία με την άκυρη κατά τον υπολογισμό) με τον νόμο 3434 του 2006, πιθανόν για την διευκόλυνση του σχηματισμού κυβέρνησης πλειοψηφίας.

Προηγούμενα, το Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο είχε κρίνει αντισυνταγματική μια τέτοια κίνηση με την απόφαση 12/2005, θεωρώντας ότι η ρίψη λευκής ψήφου είναι εξάσκηση του εκλογικού δικαιώματος. Η απόφαση αυτή ήρθε πάντως σε αντίθεση με αποφάσεις του ίδιου του ΑΕΔ αλλά και του Συμβουλίου της Επικρατείας, με τις οποίες η μη προσμέτρηση των λευκών κατά την εξεύρεση του εκλογικού μέτρου είχε κριθεί συνταγματική.

Συνεπώς, προς το παρόν η λευκή ψήφος δεν προσμετράται και αντιμετωπίζεται παρόμοια με την άκυρη κατά την κατανομή κοινοβουλευτικών εδρών.

Παρόλα αυτά, στα εκλογικά κέντρα προσμετράται σαν ξεχωριστό στατιστικό στοιχείο.»

ΑΓΟΡΑΖΩ ΜΟΝΟ ΕΛΛΗΝΙΚΑ!

Η φίλη μου η Σωσάννα, μου στέλνει διαρκώς άρθρα με αυτόν τον τίτλο, άλλα που αποδεικνύουν την αισχροκέρδεια των πολυεθνικών και άλλα την ακαταλληλότητα πολλών εισαγόμενων ειδών σε σχέση με τα Ελληνικά προϊόντα. Μετά και από τις τελευταίες δημοσιεύσεις σχετικά με μολυσματικό ιό σε προϊόντα γερμανικής αλυσίδας τροφίμων, ένα έχω να πω:
ΑΓΟΡΑΖΩ ΜΟΝΟ ΕΛΛΗΝΙΚΑ!

Γιατί να διακινδυνέψω την υγεία μου από άγνωστους ιούς, από ξένα φυτοφάρμακα και πρόσθετες ουσίες, οι οποίες, ειδικά στα εισαγόμενα προϊόντα που χρειάζονται πρόσθετη συντήρηση για να αντέξουν τη διακρατική τους μεταφορά, προστίθενται με το τσουβάλι και τέλος

ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΔΩΣΩ ΤΑ ΛΙΓΑ ΛΕΦΤΟΥΔΑΚΙΑ ΜΟΥ ΣΕ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΞΕΝΩΝ ΧΩΡΩΝ ΠΟΥ ΜΕ ΑΠΑΞΙΩΝΟΥΝ ΚΑΙ ΜΟΥ ΠΙΝΟΥΝ ΤΟ ΑΙΜΑ;;;


Όπως κι εγώ, έτσι και οι εργαζόμενοι στις ελληνικές επιχειρήσεις θέλουν να έχουν κι αύριο δουλειά, για να αντέξουν να πληρώνουν την εγκληματική ασχετοσύνη των άχρηστων πολιτικάντηδων που για λίγο (ελπίζουμε και επιδιώκουμε) καιρό ακόμα θα έχουμε πάνω από τα κεφάλια μας.

ΣΤΗΡΙΖΟΝΤΑΣ ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΡΟΙΟΝΤΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ.

Και μόνο γι' αυτό αξίζει να μην πάρουμε το επώνυμο, αλλά το δικό μας, το ελληνικό προϊόν.
Όσοι είστε δύσπιστοι απλά ψάξτε το. Τα ελληνικά προϊόντα έχουν εξαιρετική ποιότητα και πραγματικά καλές τιμές, ανάλογες με ό,τι προσφέρουν.

Δυο στολές φοράς πατρίδα

Σε μια χώρα ματωμένη

δυό στρατοί αρματωμένοι!

Μες στο πλήθος κάνουν …ρίψεις

Πέτρες – Χημικά – «Συλλήψεις»!

Δυό στολές φοράς πατρίδα

και κουκούλα! και …ασπίδα!

Κράνη, κλομπ μα και λοστούς

με τους …Άγνωστους – Γνωστούς!

Θες να βάλεις κι άλλους φόρους;

-Στέλνεις τους …κουκουλοφόρους!

Θες να πάρεις …δανεικά;

-Ρίχνεις και τα …χημικά!

Με σαφείς τις οδηγίες

θα διαλύεις τις πορείες!

Είν’ τα όπλα σου τα μόνα

κρότου – λάμψης – δακρυγόνα!

Ο λαός φωνάζει ΟΧΙ!

-Έξω είναι! Εφ’ Όπλου Λόγχη!

Δεν πουλιέται η Ελλάς με φράγκα
- Έξω, πούστη, απ' την παράγκα!

Το βρήκαμε στο Μαλακές Κουβέντες:
τόσο εκπληκτικό όσο και αληθινό!

29/6/2011: Η μέρα που διαλύθηκαν και οι τελευταίες ψευδαισθήσεις του Ελληνικού λαού

29 Ιουνίου. Η μέρα που διέλυσε τις ψευδαισθήσεις δεκάδων χιλιάδες πολιτών για το είδος του πολιτεύματος που έχουμε.

Υπήρχαν μέχρι χθες άνθρωποι που ήθελαν να πιστεύουν πως αυτό που ζούμε, είναι ‘δημοκρατία κοινοβουλευτικής μορφής’. Μετά τις 28 και 29 Ιουνίου, κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι το πολίτευμά μας είναι δημοκρατία. Αυτό, αν έχει το θάρρος φυσικά, να αναλύσει τα συστατικά στοιχεία που συνθέτουν ή πρέπει να συνθέτουν, αυτή τη μορφή πολιτεύματος.

Ένα από αυτά, είναι και το δικαίωμα που υποτίθεται ότι είχαμε, να συγκεντρωνόμαστε πολλοί μαζί για να δηλώσουμε τις θέσεις μας. Αν ρωτούσες οποιοδήποτε ‘υπερασπιστή’ του σημερινού πολιτεύματος, θα στο παρουσίαζε ως μεγάλη κατάκτηση. Το ‘κατοχυρώνει’ και το σύνταγμα, θα σου έλεγε. ‘Οι Έλληνες έχουν το δικαίωμα να συνέρχονται ήσυχα και χωρίς όπλα’ (άρθρο 11 του Συντάγματος). Τις τελευταίες μέρες όμως, κουρελιάστηκε και αυτό.

Τα γεγονότα, γνωστά: Δεκάδες χιλιάδες πολιτών, δέχτηκαν αναίτια, απροκάλυπτα, μια άνευ προηγουμένου επίθεση, ενώ διαδήλωναν ήσυχα, με απολύτως ειρηνικές διαθέσεις. Επειδή είχαν έρθει πολίτες από όλη την Ελλάδα, τα γεγονότα, μεταφέρθηκαν στις τοπικές κοινωνίες, παρά την προσπάθεια αρκετών ΜΜΕ να τα παρουσιάσουν διαστρεβλωμένα.

Εκείνο που διαλύθηκε στο Σύνταγμα, δεν ήταν η συγκέντρωση. Ήταν η ψευδαίσθηση, πως έχουμε δικαιώματα. Πως είμαστε πολίτες, δηλαδή το ένα από τα δύο συστατικά μέρη μιας πολιτείας (πολίτες- κράτος) και όχι υπήκοοι. Πως υπάρχει πιθανότητα να διαδηλώνουμε ‘ειρηνικά’, αν θελήσουμε να εξασκούμε το συνταγματικά προστατευόμενο ‘δικαίωμα’ κάθε μέρα. Πως η άποψη του λαού, έχει οποιαδήποτε σημασία για τους κυβερνώντες. Πως μπορούν τα ‘όργανα της τάξης’ να τηρούν το Σύνταγμα και να μην υπακούουν στις σαφώς αντισυνταγματικές διαταγές του πολιτικού κατεστημένου.

Εκείνο που τελικά χτυπήθηκε στο Σύνταγμα, ήταν η άποψη, πως μπορεί, η συντριπτική πλειοψηφία του λαού, να επιβάλλει τις θέσεις της στο πολιτικό κατεστημένο, με ειρηνικό τρόπο. Το πολιτικό κατεστημένο, έδειξε καθαρά το πρόσωπό του: ακόμα και όλοι να είστε εναντίον μας, μας είπαν οι ιθύνοντες, εμείς θα κάνουμε εκείνο που θέλουμε. Συγκεντρωθείτε στις πλατείες σας. Χορέψτε και τραγουδήστε. Χτυπήστε τις κατσαρόλες και μουντζώστε μας. Χάστε, όσο χρόνο θέλετε, νομίζοντας ότι εμείς είμαστε εκπρόσωποί σας και προσπαθώντας να μας ‘πείσετε’. Εμείς στο τέλος θα εφαρμόσουμε το σχέδιό μας, για τη δική σας υποδούλωση. Και κάτι άλλο. Επειδή δεν καταλαβαίνετε πως ο ρόλος σας είναι να είστε σκλάβοι, επειδή νομίζετε πως είστε ελεύθεροι και το παρακάνατε μαζευόμενοι κάθε μέρα στις πλατείες, θα σας δείξουμε τη δύναμή μας. Και όταν μαζεύεστε πολλοί, σε στιγμές που εμείς θα επιλέγουμε, αυτό θα κάνουμε. Θα ρίχνουμε τους ‘χρήσιμους ηλιθίους’ (τα ΜΑΤ) εναντίον σας, με όλα τα σύγχρονα όπλα που έχουμε στη διάθεσή μας. Και άμα δεν συμμορφωθείτε προς τα υποδείξεις, θα φέρουμε και την FRONTEX, και θα χρησιμοποιήσουμε και όλα τα άλλα μέσα καταστολής που έχουμε με τα παγκόσμια αφεντικά μας.

Αυτή είναι η πραγματικότητα. Ευτυχώς οι περισσότεροι που ήταν στο Σύνταγμα, άρχισαν να καταλαβαίνουν. Το ερώτημα τώρα που συζητείται, δεν είναι πια πως θα υποστηρίξουμε την ‘δημοκρατία τους’ αλλά πως θα υπερασπιστούμε ως λαός τα δικαιώματά μας, απέναντι σε ένα κρατικό κατεστημένο, που είναι ξεκάθαρο πλέον ότι δεν έχει καμία απολύτως σχέση με την Ελληνική κοινωνία. Το Ελληνικό κράτος απέδειξε, ότι στην παρούσα φάση, είναι από τους χειρότερους εχθρούς των Ελλήνων. Αργά ή γρήγορα, οι Έλληνες, θα φτάσουν στη διαπίστωση, πως πρέπει να αντιμετωπιστεί, όπως κάθε εχθρός. Όσο γρηγορότερα συνειδητοποιήσουμε την πραγματικότητα, τόσο καλύτερα για μας.

Πηγή: tromaktiko