
Και καθώς οι μέρες περνάνε φαίνεται πως ο χρόνος όλο και επιβραδύνεται. Στην αρχή επικρατούσε μια απίστευτη φρενίτιδα. Υπήρχαν κινήσεις που έπρεπε να γίνουν, υποχρεώσεις που έπρεπε να διεκπεραιωθούν, σχέδια να καταστρωθούν. Σιγά σιγά, και καθώς όλα καταλαγιάζουν, η ανησυχία αν όλα έχουν γίνει όπως έπρεπε, αν τα πράγματα έχουν πάρει το δρόμο τους, αν κάτι λείπει ή έχει γίνει λάθος, δίνει τη θέση της σε ένα γλυκό μούδιασμα, μια καλοδεχούμενη τεμπελιά, μια εσωτερική χαλάρωση και γαλήνη.
Είναι καλοκαίρι. Μετά από έναν απαιτητικό χειμώνα. Ένα χειμώνα που ροκάνισε τα αποθέματα πνευματικής, σωματικής και ψυχικής ενέργειάς μας, και που για μερικούς τέλειωσε λίγο πιο απότομα από ότι περιμέναμε, αφήνοντας άλλους με μια μικρή απογοήτευση για όσα δεν εκπληρώθηκαν ή έμειναν μισά και άλλους με μια αναπάντεχη αίσθηση θριάμβου για όλα όσα ποτέ δεν περιμέναμε να πραγματοποιηθούν, κι όμως έγιναν.
Πολλές οι προσδοκίες για τον επόμενο χειμώνα, μεγάλη η αγωνία. Ξέρω, γιατί έχω μιλήσει με αρκετούς από εσάς, που ξέρετε πολύ καλά ποιοι είστε, ότι παρόλο που τα όνειρα, τα σχέδια και οι επιδιώξεις μας διαφέρουν αρκετά, οι περισσότεροι είμαστε στην ίδια μοίρα. Όλοι μοιραζόμαστε την ίδια αίθουσα αναμονής. Όλοι περιμένουμε αυτό το κάτι, που δεν ξέρουμε ακριβώς ή ίσως και κατά προσέγγιση ποιο θα είναι, να έρθει στο τέλος του χρόνου αναμονής. Κι εγώ μαζί με σας περιμένω ήσυχα ήσυχα στη θέση μου. Με μεγάλη ανησυχία και ανυπομονησία. Άλλοτε καθησυχάζοντας τον εαυτό μου πως αυτή η μακρά περίοδος απραξίας είναι αναγκαία και αναπόφευκτη κι άλλοτε νιώθοντας πως πάει χαμένος ο χρόνος μου και πως κάτι θα έπρεπε να κάνω.
Και σιγά σιγά το μυαλό και το σώμα μου συνηθίζουν σ’ αυτή τη γλυκιά ραστώνη. Βοηθάει και η αποχαυνωτική καλοκαιρινή ζέστη. Η χαλαρή διάθεση των φίλων και γνωστών. Οι σύντομες επισκέψεις σε κοντινές παραλίες για τη δροσιστική επαφή με τη μητέρα θάλασσα. Και η υπόσχεση των καλοκαιρινών διακοπών που όλο και πλησιάζουν. Ο χειμώνας έχει ήδη ξεθωριάσει. Λέω να χαρώ το καλοκαιράκι χωρίς τύψεις και χωρίς ενοχές. Κι ο επόμενος χειμώνας μπορεί να περιμένει…
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου